آینده پژوهی آموزش در ایران پس از اجرای مرحله اول سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

هدف این پژوهش طرح سناریوهای آینده نگر نظام آموزش و پرورش ایران و شناسایی پیشران ها بازیگران کلیدی گفتمان های موثر به منظور ارائه الگوی سیاست گذاری اثربخش در راستای تحقق اهداف سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و آمادگی برای مواجهه با چالش های آینده بود. از رویکرد ترکیبی آینده پژوهی با به کارگیری چهار روش مکمل شامل مثلث آینده ها، تحلیل لایه ای علت ها، تحلیل ساختاری،تحلیل کنش گران کلیدی از طریق اسناد بالادستی، مصاحبه با خبرگان و پنل تخصصی استفاده شد.اجرای سند با چالش هایی از قبیل عدم تطبیق با نیازهای واقعی مدارس، ضعف مشارکت معلمان و سایر ذی نفعان، مبهم بودن برخی از انتظارات سند، مشکلات زیرساختی و تخصیص ناعادلانه منابع مواجه است و نیاز به ارتقا کیفیت معلمان، تحول در محتوای درسی و مهارت محوری و باز نویسی مجدد سند است بر این اساس، دوسناریوی کلی محتمل برای آینده آموزش و پرورش ایران ترسیم گردید که هر یک ناظر بر ترکیب متفاوتی از نیروهای کشش، فشار و محدودیت بودندهمچنین بازیگران اصلی نظیر دولت، معلمان و بخش خصوصی فناور، نقش تعیین کننده در تحقق سناریوهای آینده همراه با گفتمان های دانش بنیانی، مهارت محوری و عدالت محوری نیز به عنوان بنیان های معنایی موثر شناسایی شدند.پژوهش حاضر با ارائه تصویری چندلایه و آینده نگر از نظام آموزش و پرورش ایران، نشان می دهد که سیاست گذاری کارآمد در این حوزه مستلزم تمرکز همزمان بر پیشران های کلیدی، مدیریت تعامل بازیگران، تقویت گفتمان های زیرین و مهار موانع نهادی است. اصالت مطالعه در ترکیب روش های پیشرفته آینده پژوهی و تلفیق آن با اسناد بالادستی آموزشی کشور است که زمینه ارائه توصیه های سیاستی عملیاتی برای تحقق اهداف سند تحول بنیادین را فراهم می سازد.