سکون و هدایت ، تحلیلی پدیدارشناسانه از سوره کهف بر پایه بوطیقای گاستون باشلا ر

سوره کهف با روایت داستان اصحاب کهف، زمینهای برای انتقال پیا مهای هدایت و رشد معنویانسان فراهم میکند. این پژوهش با هدف تحلیل ساختار فضامند و تجربه درونی انسان در سورهکهف، از رویکرد پدیدارشناختی بهره گرفته و چارچوب بوطیقای گاستون باشلار را مبنای تحلیلقرار داده است. مطالعه بر چهار مولفه شاخص باشلار، شامل خانه و آشیان، صدف، دیالکتیکدرون و برون و بیکرانگی درون، متمرکز است تا تبیین کند که محیطهای محدود و پناهگاهیداستان اصحاب کهف چگونه امکان تمرکز در عبادت، آرامش درونی و درک هدایت الهی را فراهمم یکنند . روش پژوهش، کیفی  تحلیلی است و در آن، آیات ۹ تا ۲۶ سوره کهف تحلیل شده ونمونهها بر اساس چهار مولفه یادشده دستهبندی و بررسی شد هاند. یافتههای پژوهش نشان میدهدکه غار بهعنوان فضای پناه، از طریق تعامل میان درون و برون و تجربه بیکرانگی درون، درچارچوب فضامندی تخیلی باشلار، نقش موثری در انتقال پیام هدایت و رشد معنوی انسان دارد.سوره کهف با بهر هگیری از ساختار فضامند خود، تجربه درونی و حضور ذهن معنوی انسان راشکل میدهد و زمینه همذاتپنداری با شخصیتها و درک حکمت الهی را فراهم میسازد.همچنین، فضاهای محدود و پناهگاهی داستان اصحاب کهف با ایجاد سکون و تمرکز ذهنی، درفرایند هدایت انسان کارکردی معنادار دارند. بر این اساس، چارچوب پدیدارشناسانه باشلار ظرفیتمناسبی برای تبیین تجربه درونی و حضور معنوی انسان در متون دینی فراهم میآور د

کلیدواژه ها:

سوره کهف ، پدیدارشناسی ، بوطیقای فضا ، گاستون باشلار