اهمیت و ضرورت کاربست حکمت عملی در الگوی رهبری پایدار در سازمان ها

پژوهش حاضر به بررسی نقش حکمت عملی به مثابه مولفه ای بنیادین اما مغفول مانده در الگوهای رهبری پایدار می پردازد. در عصر پیچیدگی، عدم قطعیت و بحران های اخلاقی و زیست محیطی، الگوهای سنتی رهبری که صرفا بر کارایی و سودآوری کوتاه مدت تاکید دارند، پاسخگوی مسائل چندوجهی سازمان های معاصر نیستند. این پژوهش با رویکرد مرور روایتی ادبیات و تحلیل مفهومی، نسبت میان حکمت عملی و رهبری پایدار را تبیین می کند. یافته ها نشان می دهد حکمت عملی نه صرفا فضیلتی فردی، بلکه شایستگی ای جمعی و سازمانی است که رهبران را قادر می سازد میان منافع متعارض تعادل برقرار کرده و در شرایط مبهم، تصمیماتی اخلاقی و مسئولانه اتخاذ کنند. حکمت عملی حلقه واسط میان عقلانیت ابزاری و اخلاقی در سازمان هاست: رهبر حکیمانه هم به اثربخشی توجه دارد و هم توانایی ترجمه ارزش های اخلاقی به کنش عملی را داراست. پژوهش نشان می دهد که اشتراک دانش، معنویت سازمانی، فرهنگ یادگیری و رهبری توزیع شده مهم ترین پیشایندهای حکمت عملی سازمانی اند و پیامدهایی نظیر نوآوری پایدار، تاب آوری، عدالت سازمانی و اعتماد را به همراه دارند. در پایان، چهارچوبی مفهومی و اجرایی برای توسعه حکمت عملی در سازمان ها ارائه و مسیرهایی برای پژوهش های آینده پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

Practical wisdom ، Sustainable leadership ، Wise leadership ، Organizational strategy. ، حکمت عملی ، رهبری پایدار ، رهبری حکیمانه.