بررسی رمانهای فریبا وفی بر اساس نظریه ساختارگرایی ولادمیر پراپ

نقد ساختارگرا باتکیه بر متن ادبی به عنوان یک موجودیت مستقل به نقد آن می پردازد. در جستار پیش رو، الگوی پراپ برای نقد و تحلیل ساختارگرایانه رمان های فریبا وفی در نظر گرفته شده است. مساله تحقیق این نکته است که در رمان های انتخاب شده از فریبا وفی، الگوی ارائه شده توسط پراپ تا چه اندازه و با چه کیفیتی قابل تطبیق است.هدف تحقیق، تبیین و تحلیل مصادیق مربوط به این موضوع است.روش تحقیق  بدین گونه است که پس از معرفی و تبیین الگوی پراپ، با مراجعه به رمان های منتخب فریبا وفی تلاش شده است تا  هفت حوزه کنش شخص خبیث، بخشنده ، مددکار، شخص مورد جست وجو و پدرش، اعزام کننده، قهرمان (جست و جوگر یا قربانی) و قهرمان دروغین ،  در هر یک از رمان های مورد بحث، تحلیل و تفسیر شود. نتایج این پژوهش نشان می دهد که اغلب رمان های مورد مراجعه،  هفت حوزه کنش اشخاص را دارند در عین حال  حوزه کنش قهرمان دروغین در رمان ها ی وفی کم رنگ است و برخی اشخاص مانند اغلب شخصیت های مذکر، که متمایل به این حوزه هستند، ویژگی های آن ها بیشتر به شخص خبیث یا شخص مورد جست و جو نزدیک می شود.پراپ،  اعمال  شخصیت ها ی متنوع را در سی و یک الی سی و سه  دسته خلاصه کرده است که در سایر قصه ها آزمون پذیر است. گفتنی است از این تعداد کارکرد الگوی پراپ، شانزده مورد در آثار فریبا وفی کارکرد دارند.شایان ذکر می باشد که  در این حوزه می توان از آراء آلژیرداس گریماس نیز  برای تحلیل این رفتارها بهره جست.

کلیدواژه ها:

ولادیمیر پراپ ، فریبا وفی ، رمان معاصر