مقایسه اثربخشی درمان یکپارچه سازی حسی و بازی درمانی تعاملی محور بر خوداثرمندی در کودکان مبتلا به اختلال یادگیری خاص

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 25

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IJPN-14-3_002

تاریخ نمایه سازی: 21 مهر 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: اختلال یادگیری خاص یکی از مشکلات مهم در کودکان است که روند تحصیلی، اجتماعی و هیجانی آن­ها را به طرز چشمگیری تحت تاثیر منفی قرار می­دهد؛ بنابراین پژوهش حاضر باهدف بررسی مقایسه اثربخشی درمان یکپارچه سازی حسی و بازی درمانی تعاملی محور بر خوداثرمندی در کودکان مبتلا به اختلال یادگیری خاص انجام شد روش کار: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل کودکان ۷-۱۱ سال مبتلا به اختلال یادگیری خاص با مشکل در خواندن در شهر تهران در سال ۱۴۰۵ بود. نمونه پژوهش شامل ۴۵ کودک مبتلا به اختلال یادگیری خاص با مشکل در خواندن بود که به روش نمونه گیری هدفمند از میان مراجعان مرکز آموزشی و توان­بخشی ذهن فرزام شهر تهران انتخاب شدند و به صورت تصادفی به سه گروه ۱۵ نفری تخصیص یافتند. گروه اول بسته درمان یکپارچه سازی حسی قمری گیوی و همکاران که ۱۱ جلسه ۴۵ دقیقه­ای و گروه دوم بسته بازی درمانی تعاملی محور جرنبرگ و بوث که ۲۱ جلسه ۴۵ دقیقه­ای بود تحت مداخله قرار گرفتند و گروه گواه مداخله­ای دریافت نکرد. جمع آوری داده­ها با استفاده از پرسش نامه خوداثرمندی کودکان و نوجوانان موریس انجام شد. داده­ها با استفاده از تحلیل اندازه­گیری مکرر (آمیخته) آزمون تعقیبی بنفرونی و توکی با نرم افزار SPSS-۲۵ تجزیه وتحلیل شد. یافته­ها: یافته­ها نشان داد بین گروه­های آزمایش و گروه کنترل تفاوت معنی­داری وجود داشت (۰.۰۱ p≤،۴۴۰/۱۷-۰۸۷/۹-۷۳۶/۹=F، ۰.۹۶۶،۰.۹۷۵، ۱=µ). هر دو مداخله بر خوداثرمندی کودکان مبتلا به اختلال یادگیری خاص موثر بودند و تاثیر مداخلات در مرحله پیگیری نیز پایدار بوده است (۰.۰۱ p≤). همچنین نتایج حاکی از این بود که بین اثربخشی درمان یکپارچه سازی حسی با بازی درمانی تعاملی محور تفاوت معنی­داری وجود داشت و بازی درمانی تعاملی محور اثربخشی بیشتری داشت (۰.۰۱ p≤). نتیجه گیری: بازی درمانی تعاملی محور و درمان یکپارچه سازی حسی می­توانند بر بهبود خوداثرمندی کودکان مبتلا به اختلال یادگیری خاص کمک کنند و از نتایج این پژوهش روان شناسان و مشاوران برای تلویحات کاربردی استفاده کنند.

نویسندگان

شیدا لطفی سعیدآباد

گروه روانشناسی عمومی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

حسینعلی قنادزادگان

گروه روانشناسی عمومی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

قدرت اله عباسی

گروه روانشناسی عمومی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • . Ganji, M. Psychopathology according to DSM-۵-TR Ganji – Volume ...
  • . Stein B, Hoeft F, & Richter C G. Stress, ...
  • . Feraco T, Pellegrino G, Casali N, Carretti B, & ...
  • . Pergantis P, & Drigas A. Sensory integration therapy as ...
  • . Alotaibi H M, Alduais A, Qasem F, & Alasmari ...
  • . Alibakhshi H, Eslami J, Shahrokhi Sh, Mirzabeigi H, Naimi ...
  • . Vasconcelos A, & Souza S. Play Therapy and Otherness: ...
  • . Rautenbach G, Conolly B, Hoosain M, Zunza M, & ...
  • . Shahzadehahmadi H, Hasanzadeh R, Fakhri M K. Comparing the ...
  • . Nasrefahani, A, pourmeidani S. The effectiveness of Filial Therapy ...
  • . Ghamari G, Rezazadeh S, Azimi D. Effectiveness of sensory ...
  • .Gernberg, Ann. M.; Booth, Phyllis, B. Play Therapy with the ...
  • . Tahmassian, K. Validation and Standardization of Persian Version of ...
  • . Abbasi, R., Chobtashani, S., Salehian, M. H., & Sarvari, ...
  • نمایش کامل مراجع