رابطه حساسیت اخلاقی با مراقبت ایمن و عوامل پیش بینی کننده آن در پرستاران بخش های روانپزشکی

زمینه و هدف: حساسیت اخلاقی و مراقبت ایمن دو عنصر کلیدی در عملکرد حرفه ای پرستاران محسوب می شوند. حساسیت اخلاقی به توانایی پرستاران در تشخیص موقعیت های اخلاقی و تصمیم گیری مناسب اشاره دارد، در حالی که مراقبت ایمن بر حفظ سلامت بیمار و کاهش خطاهای درمانی تمرکز دارد توسعه مهارت های استدلال بالینی و حساسیت اخلاقی نقش مهمی در تصمیم گیری های بالینی دارد و می تواند منجر به کیفیت مراقبت و افزایش مراقبت ایمن گردد. بنابراین این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین حساسیت اخلاقی و مراقبت ایمن در پرستاران شاغل در بیمارستان روانپزشکی انجام شد.روش ها: پژوهش حاضر از نوع مقطعی-همبستگی است. جامعه پژوهش، ۱۵۰ پرستار شاغل در بخش های روان پزشکی بیمارستان شهید بهشتی کرمان در سال ۱۴۰۳ بودند که بر اساس روش سرشماری در صورت دارا بودن معیارهای ورود به مطالعه وارد مطالعه شدند. سپس پرسشنامه حاوی مشخصات دموگرافیک و پرسشنامه حساسیت اخلاقی فرم تعدیل یافته (MMSQ) و ابزار مراقبت ایمن بیمار در اختیار شرکت­ کنندگان قرار گرفت. داده ها پس از جمع آوری با استفاده از نرم ­افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین حساسیت اخلاقی (۱۹/۵۸ ± ۶۰/۳۶) در محدوده متوسط و میانگین مراقبت ایمن (۴۸/۳۶ ± ۲۸۴/۸۹) در سطح مطلوب قرار داشت. همچنین، بین مراقبت ایمن با حساسیت اخلاقی ارتباط معنادار و مستقیم پیدا شد (۰/۰۰۱=r=۰/۶۴ ،P). بین تمامی ابعاد حساسیت اخلاقی به غیر از دانش حرفه ای با مراقبت ایمن ارتباط معنادار و مستقیمی وجود دارد.نتیجه گیری: یافته های مطالعه حاضر می تواند به مدیران و سیاست گزاران پرستاری کمک کند تا زیرساخت های مدیریت صحیح منابع انسانی را در سیستم بهداشتی فراهم کرده و برای ارتقاء ابعاد حساسیت اخلاقی و مراقبت ایمن پرستاران در کشور برنامه ریزی کنند.

کلیدواژه ها:

حساسیت اخلاقی ، مراقبت ایمن ، پرستاران ، بیمارستان روانپزشکی