تحلیل زیباشناختی نسخه منتخب شاهنامه «محفوظ در کتابخانه کنگره آمریکا»

شاهنامه فردوسی به عنوان یکی از متون کهن و ارزشمند ادبیات فارسی در بردارنده مفاهیم حماسی وتاریخی است. شاهنامه فردوسی اثری بی بدیل است که در عرصه نگار گری ایرانی به شدت مورد توجه نگارگران بوده است، و هنر نگارگری عامل ماندگاری معنا از طریق جلوه های زیبایی شناسی آن است. شاهنامه مورد مطالعه به نام «Muntakhab-i Shāhʹnāmah-i Ḥakīm Abū al-Qāsim Firdawsī, ʻalayhi al-raḥmah va al-maghfirah.» یا «منتخب شاهنامه حکیم ابو قاسم فردوسی، علیه الرحمه و المغفره » در جمادی الاول، ۱۰۲۷ هجری قمری نگارگری شده است، این نسخه خطی اکنون در بخش دیجیتال کتابخانه کنگره در آمریکا نگهداری می شود. این نسخه خطی ناقص در نود و دو برگ «دو-لتی» مصور شده است و شامل ۳ مینیاتور است. روش تحقیق بر مبنای رویکرد پژوهش توصیفی- تحلیل و شیوه گردآوری اطلاعات از طریق داده های کتابخانه ای و اسنادی می باشد. نتایج تحقیق بر اساس بررسی ویژگی نسخه نشان می دهد؛ اقتباسی از شیوه ها و الگوهای رایج در ترسیم شاهنامه در کارگاه های سلطنتی مدنظر بوده است و به تبع ظرافت نسخه های سلطنتی را در حد اعلا دارا نمی باشد.

کلیدواژه ها:

شاهنامه فردوسی ، منتخب شاهنامه ، کتابخانه کنگره ، نگارگری