انتخابات الکترونیک در پرتو نظم حقوق فضای مجازی

مقدمه : در عصر دیجیتال،استفاده از فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی موجب تحول اساسی در فرآیندهای انتخاباتی شده اند. انتخابات الکترونیک با فراهم سازی امکان رای گیری از راه دور، افزایش سرعت شمارش آرا و ارتقای شفافیت، زمینه ساز مشارکت سیاسی گسترده تر شده است. با این حال، تهدیدات سایبری، جرائم انتخاباتی در فضای مجازی و ضرورت حفظ داده های شخصی رای دهندگان، چالش هایی جدی برای این نوع انتخابات به شمار می روند. روش: پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی-تطبیقی انجام شده است. یافته ها: پژوهش حاضر به این نتیجه دست یافته است که حقوق فضای مجازی برای سلامت، شفافیت و مشروعیت انتخابات الکترونیک ضروری است و در این راستا حفظ حریم خصوصی، امنیت داده ها و اعتماد عمومی سه رکن اساسی محسوب می شوند. فلذا فقدان چارچوب قانونی جامع به بی اعتمادی و کاهش مشارکت می انجامد ولازم است چارچوب های قانونی مشخص بر آن تدوین شود. نتیجه گیری: بررسی های انجام پذیرفته نشان می دهد تحقق انتخابات الکترونیک امن در ایران مستلزم یکپارچگی میان فناوری، حقوق و جامعه است بدون توجه هم زمان به این سه بعد خطرات امنیتی، حقوقی و اجتماعی می تواند به کاهش مشروعیت و اعتماد عمومی منجر شود بنابراین، همگرایی میان نوآوری های فنی، الزامات حقوقی و آموزش و مشارکت جامعه کلید موفقیت در توسعه انتخابات الکترونیک در ایران خواهد بود

کلیدواژه ها:

انتخابات الکترونیک ، حقوق فضای مجازی ، حریم خصوصی ، شفافیت ، بلاک چین ، تنظیم گری