مبانی و حدود مسئولیت حقوقی ناشی از نقض تکلیف مراقبت در برابر امنیت و سلامت جسمی و روانی دانش آموزان در نظام آموزشی ایران
محل انتشار: فصلنامه حقوق و نظم عمومی، دوره: 1، شماره: 3
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 14
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PLD-1-3_002
تاریخ نمایه سازی: 21 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: تامین امنیت جانی و سلامت جسمی و روانی دانش آموزان، به عنوان قشری آسیب پذیر، از مهم ترین تعهدات حقوقی متولیان نظام آموزشی به شمار می آید و در قالب «تکلیف مراقبت» تجلی می یابد. با وجود این، وقوع حوادث مکرر در مدارس و نبود ضابطه ای روشن برای تعیین حدود این تکلیف، مسئله اصلی پژوهش را شکل داده است. هدف اصلی این پژوهش، تبیین مفهوم و مبانی تکلیف مراقبت و استخراج معیارهای تحقق مسئولیت حقوقی ناشی از نقض آن در قبال تامین امنیت و سلامت دانش آموزان در نظام آموزشی ایران است. همچنین، پژوهش در پی پاسخ به این پرسش بنیادین است که آیا صرف ورود زیان برای تحقق مسئولیت کفایت می کند یا احراز شرایطی چون تقصیر و رابطه سببیت ضروری است.
روش: پژوهش حاضر با روش توصیفی‑تحلیلی انجام شده و بر مطالعه کتابخانه ای، بررسی قوانین و مقررات، رویه قضایی و دیدگاه های دکترین حقوقی استوار است. گردآوری داده ها از طریق مراجعه به منابع معتبر حقوقی، آرای محاکم و متون تخصصی صورت گرفته و تحلیل مطالب با رویکردی انتقادی و استدلالی انجام شده است تا بتوان به پرسش های پژوهش پاسخ داد.
یافته ها: نتایج نشان می دهد که تکلیف مراقبت در نظام آموزشی ایران ماهیتی قانونی و عرفی دارد و نقض آن، در صورت احراز تقصیر یا ترک فعل موثر و وجود رابطه سببیت، می تواند موجب مسئولیت مدنی و در موارد خاص، مسئولیت اداری یا کیفری شود. همچنین، صرف ورود زیان به دانش آموز برای تحقق مسئولیت کافی نیست و احراز شرایط یادشده ضروری است.
از سوی دیگر، رویه قضایی ایران در این زمینه رویکردی محتاطانه دارد و بر لزوم اثبات تقصیر یا ترک فعل عمدی یا غیرعمدی موثر تاکید می کند؛ به گونه ای که بدون احراز رابطه سببیت میان رفتار متولیان و خسارت وارده، نمی توان متولی را مسئول شناخت.
نتیجه گیری:مسئولیت مطلق متولیان آموزشی پذیرفته نشده است و بررسی هر مورد مستلزم توجه به شرایط حادثه، قابلیت پیش بینی خطر و امکان پیشگیری از وقوع زیان است؛ ازاین رو، دادرسی در این حوزه نیازمند بررسی موردی و دقیق عوامل یادشده می باشد. در نهایت، برای افزایش ضمانت اجرای تکلیف مراقبت، پیشنهاد می شود که مقررات شفاف تری در زمینه استانداردهای ایمنی مدارس تدوین گردد و آموزش مستمر کارکنان آموزشی در مواجهه با موقعیت های پرخطر الزامی شود تا از بروز خسارت های جبران ناپذیر پیشگیری به عمل آید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حمید وفائی
گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.