تاثیر مشارکت تحصیلی والدین بر کیفیت زندگی در مدرسه با نقش میانجی گری جو عاطفی - اجتماعی مدرسه دانش آموزان دختر شهر بهبهان

هدف: این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مشارکت تحصیلی والدین بر کیفیت زندگی در مدرسه با نقش میانجی جو عاطفی-اجتماعی مدرسه در دانش آموزان دختر متوسطه شهر بهبهان انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهر بهبهان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به تعداد ۵۵۳۰ نفر بود. حجم نمونه بر اساس قاعده کلاین (۲۰۱۵) و با احتساب ۱۹ متغیر پنهان و آشکار، ۳۰۰ نفر تعیین و به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های مشارکت تحصیلی والدین (فن و ویلیامز، ۲۰۱۰)، کیفیت زندگی در مدرسه (ویلیامز و همکاران، ۱۹۸۱) و جو و هویت مدرسه (لی و همکاران، ۲۰۱۷) جمع آوری و با روش معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها: ضرایب مسیر مستقیم بین مشارکت تحصیلی والدین با کیفیت زندگی در مدرسه (۶۹/۰)، مشارکت تحصیلی والدین با جو عاطفی-اجتماعی مدرسه (۴۸/۰) و جو عاطفی-اجتماعی مدرسه با کیفیت زندگی در مدرسه (۳۲/۰) معنادار بود (۰۵/۰>P). همچنین ضریب مسیر غیرمستقیم مشارکت تحصیلی والدین با کیفیت زندگی در مدرسه از طریق جو عاطفی-اجتماعی (۲۲/۰) معنادار به دست آمد. نتیجه گیری: مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود و جو عاطفی-اجتماعی مدرسه در رابطه بین مشارکت تحصیلی والدین و کیفیت زندگی در مدرسه نقش میانجی معناداری ایفا کرد.

کلیدواژه ها:

: جو عاطفی اجتماعی مدرسه ، کیفیت زندگی در مدرسه ، مشارکت تحصیلی