تحلیل الگوی رای آوری نمایندگان تهران در مجلس دوازدهم مبتنی بر مدل بازاریابی سیاسی نیومن

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل الگوی رای آوری نمایندگان تهران در انتخابات مجلس دوازدهم، نقش عوامل فردی، برند شخصی و راهبردهای کمپینی را در بستر ساختار فهرست محور بررسی می کند. مطالعه حاضر با تمرکز بر حوزه انتخابیه تهران و در شرایط کاهش مشارکت و تکثر لیست ها، می کوشد با اتکا به چارچوب بازاریابی سیاسی نیومن، نحوه تعامل میان ارزیابی فردی نامزدها و وفاداری لیستی رای دهندگان را تبیین کند.پژوهش با رویکرد کیفی و در قالب مطالعه موردی انجام شده است. داده ها از طریق تحلیل اسنادی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با نامزدها، فعالان کمپین و تحلیلگران سیاسی گردآوری و با روش تحلیل مضمون در سه مرحله کدگذاری تحلیل شد.یافته ها نشان می دهد که در فضای مشارکت پایین و پراکندگی آرا، الگوی «فردی–فهرستی» بیشترین انطباق را با رفتار انتخاباتی تهران دارد؛ الگویی که در آن رای دهندگان ضمن پای بندی به فهرست ها، با اتکا بر ارزیابی فردی نامزدها رای نهایی خود را تعیین می کنند. در این چارچوب، رای ترجیحی به عنوان عامل تمایز، نقشی تعیین کننده در ارتقای جایگاه نامزدها ایفا می کند. نتایج همچنین نشان می دهد کمپین های شخصی سازی شده، کمپین سیاسی معطوف به جذب حمایت رهبران فکری، کمپین مداوم برای تولید شهرت و کمپین منفی، از مولفه های کلیدی موفقیت انتخاباتی در این دوره بوده اند.در مجموع، پژوهش تایید می کند که موفقیت انتخاباتی در نظام فهرست محور تهران مستلزم تلفیق راهبردهای فردی و جمعی است. چارچوب نیومن با تاکید بر کمپین دائمی و رابطه سازی بلندمدت، ظرفیت تبیینی بالایی برای تحلیل رقابت های انتخاباتی ایران دارد. یافته های این مطالعه می تواند مبنایی برای پژوهش های تطبیقی آتی و طراحی راهبردهای عملی موثر در کمپین های انتخاباتی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

مجلس شورای اسلامی ، رای ترجیحی ، انتخابات ، کمپین ، رسانه ، بازاریابی سیاسی