طراحی و ارزیابی سایه بان ها به منظور سنجش شاخصه های نور روز در یک ساختمان آموزشی

بیان مسئله: امروزه با توجه به مصرف بیش از اندازه ی انرژی بویژه در محیط های کاری و فضاهای آموزشی، در نظر گرفتن راهکارهایی به منظور کاهش مصرف انرژی در ساختمان ها امری اجتناب ناپذیر است. در راستای تامین مناسب نور روز و توجه به اثرات آن بر آسایش حرارتی داخلی، سلامت یادگیرندگان و همچنین کیفیت یادگیری در این پژوهش در نظر است تا طراحی مطلوبی از سایه بان های خارجی در ساختمان آموزشی مورد پژوهش به گونه ای در نظر گرفته شود که بتواند به بهره وری انرژی کارا و همچنین دریافت نور مطلوب روز دست یابد.روش پژوهش: به منظور ارزیابی دقیق مباحث مرتبط با نور روز و مصارف انرژی، ساختمان مذکور در نرم افزار راینو مدلسازی شده و سپس با استفاده از نرم افزار گرس هاپر و افزونه های موجود در آن (Ladybug، Honeybee و Radiance) و به واسطه ی موتور ارزیابی Energy Plus، تحلیل های مختلف نور روز و انرژی بر روی آن انجام گردیده است. اهداف بهینه سازی مدل تحلیلی شامل کاهش مصرف انرژی الکتریکی متاثر از نور روز (Lighting)، حداکثر کردن UDI از طریق بهینه سازی فرم و هندسه سایبان و همچنین بهبود سایر شاخصه های نور روز است. به منظور سنجش دقیق تر، تحلیل ها در روزهای اول هر فصل از سال (انقلاب تابستانه/انقلاب زمستانه/ اعتدالین(بهار و پاییز)) انجام گردیده است.نتیجه گیری: در بررسی های انجام گرفته مشخص شد که سایه بان های افقی با عمق ۵۰ سانت بیشترین بازدهی را در شاخصه های کفایت نور روز(sDA)، روشنایی مفید نور روز(UDI) و درصد میزان خیرگی نور روز(DGP) به خود اختصاص داده اند. در حالیکه سایه بان های یکپارچه عملکرد بهتری در شاخصه ی ASE نسبت به دو مدل سایه بان دیگر کسب کرده اند.

کلیدواژه ها:

سایه بان ، شاخصه های نور روز ، کاهش مصرف انرژی ، ساختمان آموزشی