بررسی تاثیر صدای آشنایان بیمار بر شاخص های فیزیولوژیک بیماران مبتلا به کاهش سطح هوشیاری در بخش های ویژه بیمارستان های آموزشی-درمانی دانشگاه علوم پزشکی تهران

زمینه و هدف: بیماران مبتلابه کاهش سطح هوشیاری به دلیل کاهش پاسخ دهی به محرک های محیطی، در معرض محرومیت حسی قرار دارند. تحریک شنوایی با صدای آشنا، به ویژه صدای اعضای نزدیک خانواده، می تواند مداخله ای غیردارویی در مراقبت ویژه باشد. این مطالعه تاثیر صدای آشنایان در شاخص های فیزیولوژیک این بیماران را بررسی کرد. مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی تصادفی با هفتاد بیمار انجام شد. پس از خروج چهار بیمار از گروه مداخله و سه بیمار از کنترل، ۶۳ بیمار (۳۱ و ۳۲ نفر، به ترتیب) در تحلیل قرار گرفتند. صدای یکی از اعضای نزدیک خانواده به زبان مادری بیمار و با شدت حداکثر ۶۰ دسی بل، از طریق هدفون، ده دقیقه، دو بار در روز (صبح و عصر) به مدت چهارده روز پخش شد. فشار خون سیستولیک و دیاستولیک، نبض، تعداد تنفس و SpO₂ پیش و پس از مداخله ثبت شد. یافته ها: میانگین فشار خون سیستولیک، دیاستولیک و نبض پس از مداخله در هر دو زمان صبح و عصر در گروه مداخله کمتر از کنترل بود (۰/۰۰۱P<). در تعداد تنفس تفاوت معنی داری مشاهده نشد (صبح ۰/۱۰۱P=؛ عصر ۰/۳۹۰P= ). تفاوت SpO₂ در صبح پس از تعدیل خط پایه معنی دار نبود (۰/۰۵۳P=)، اما در عصر معنی دار و میانگین آن در گروه کنترل بیشتر بود (۰/۰۳۶P=). نتیجه گیری: صدای آشنایان با کاهش فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و نبض همراه بود، اما در تعداد تنفس اثر معنی داری نداشت. یافته های SpO₂ یکدست نبود. این مداخله ساده و کم هزینه می تواند به عنوان روش مکمل در مراقبت پرستاری مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Familiar Voice ، Auditory Stimulation ، Physiological Indices ، Decreased Level of Consciousness ، Intensive Care ، Randomized Clinical Trial ، صدای آشنایان ، تحریک شنوایی ، شاخص های فیزیولوژیک ، کاهش سطح هوشیاری ، مراقبت ویژه