رابطه آلودگی صوتی با میزان ضربان قلب و فشارخون نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان: یک مطالعه مقطعی

زمینه و هدف: نوزادان نارس به دلیل محدودیت های فیزیولوژیک، نارسایی سیستم عصبی مرکزی و بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان، نسبت به عوامل نامطلوب محیطی حساس هستند. آلودگی صوتی یکی از عوامل مهم این بخش است که می تواند بر وضعیت فیزیولوژیک نوزادان تاثیر بگذارد. این مطالعه با هدف تعیین رابطه آلودگی صوتی محیط بخش مراقبت های ویژه نوزادان با ضربان قلب و فشارخون نوزادان نارس انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی در سال ۱۳۹۳ در بخش مراقبت های ویژه نوزادان بیمارستان آموزشی قائم (عج) مشهد انجام شد. ۶۰ نوزاد نارس با نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. سطح صدای محیط طی ۲۴ ساعت، در ساعات مختلف روز و نوبت های صبح، عصر و شب، با دستگاه صداسنج اندازه گیری شد. ضربان قلب و فشارخون نوزادان از طریق مانیتورینگ ثبت گردید. داده ها با آزمون همبستگی پیرسون و نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ تحلیل شدند. یافته ها: میانگین تراز فشار صوت در نوبت های مختلف بالاتر از حدود توصیه شده بود. بین ضربان قلب و میزان صدا در روز شنبه (r=۰.۳۳، P<۰.۰۱) و جمعه (r=۰.۲۹، P<۰.۰۲) رابطه مثبت و معنی دار مشاهده شد. با این حال، بین میزان صدا و فشارخون سیستولیک و دیاستولیک در روزهای بررسی شده رابطه معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: سطح صدای محیط بخش مراقبت های ویژه نوزادان بالاتر از حدود توصیه شده بود. افزایش آلودگی صوتی با افزایش ضربان قلب نوزادان نارس همراه بود، اما با فشارخون سیستولیک یا دیاستولیک رابطه معنی داری نداشت. بنابراین، کنترل و کاهش آلودگی صوتی در NICU می تواند برای فراهم کردن محیطی مناسب تر برای مراقبت از نوزادان نارس مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Noise pollution ، Neonatal intensive care unit ، Premature infant ، Heart rate ، Blood pressure. ، آلودگی صوتی ، بخش مراقبت های ویژه نوزادان ، نوزاد نارس ، تعداد ضربان قلب ، فشار خون