اثر آستانه ای مدت زمان استفاده و نقش اعتیاد به اینستاگرام بر شادکامی دانشجویان مجتمع آموزش عالی گناباد

هدف این پژوهش شناخت نقش مدت زمان استفاده و اعتیاد به اینستاگرام بر شادکامی دانشجویان مجتمع آموزش عالی گناباد است. این مطالعه از نظر رویکرد، کمی و از نظر روش، پیمایشی و از نوع توصیفی–همبستگی است. داده ها با استفاده از پرسشنامه شادکامی آکسفورد و نسخه فارسی ۱۵ سوالی مقیاس اعتیاد به اینستاگرام گردآوری شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مجتمع آموزش عالی گناباد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۱۵۰ نفر با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای تحلیل داده ها، مدل رگرسیون آستانه ای اجرا شد و آزمون دیویس جهت بررسی معناداری تغییر شیب به کار رفت. نتایج نشان داد مدت زمان استفاده از اینستاگرام دارای اثر آستانه ای بر شادکامی است؛ به گونه ای که استفاده روزانه تا حدود ۱.۸۴ ساعت با افزایش شادکامی همراه بود، اما مصرف بیش از این سطح، کاهش معناداری در شادکامی ایجاد کرد. همچنین، اعتیاد به اینستاگرام رابطه منفی و معناداری با شادکامی داشت، در حالی که وضعیت تاهل اثر مثبت و جنسیت تاثیر معناداری نداشت. این یافته ها نشان می دهد که مصرف کنترل شده شبکه های اجتماعی می تواند اثرات مثبتی بر سلامت روان داشته باشد، اما استفاده افراطی و اعتیادگونه پیامدهای منفی برجای می گذارد.

کلیدواژه ها:

اینستاگرام ، شادکامی ، اعتیاد به شبکه های اجتماعی ، مدل رگرسیون آستانه ای