طراحی الگوی توانمندسازی شرکت های دانش بنیان در زیست بوم نوآوری ورزش ایران، مورد مطالعه: فناوری های ورزشی حوزه سلامت و تندرستی

هدف اصلی پژوهش حاضر، تدوین الگوی جامعی برای توانمندسازی این شرکت ها در زیست بوم نوآوری ورزش ایران، به ویژه با تاکید بر فناوری های سلامت و تندرستی، طراحی شد. با بهره گیری از رویکرد کیفی و روش نظریه پردازی داده بنیاد (رویکرد نظام مند اشتراوس و کوربین)، داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۶ نفر از خبرگان حوزه مرتبط تا رسیدن به اشباع نظری جمع آوری شد. پایایی کدگذاری با روش بازآزمون به میزان ۸۱٫۷۵٪ تایید گردید. تحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که توانمندسازی شرکت های دانش بنیان در زیست بوم نوآوری ورزش ایران شناسایی شد که شامل پنج مقوله اصلی است: شرایط علی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها. در بعد ساختاری، پیش نیازهایی نظیر تامین مالی پایدار، توسعه زیرساخت ها و مدیریت دانش و نیز موانعی همچون کمبود نیروی متخصص میان رشته ای، وابستگی به واردات و نبود شفافیت مالی احصا شد. در بعد نهادی، موانع اصلی شامل ناهماهنگی نهادی، قوانین پیچیده، تشریفات گمرکی و نبود مشوق های مالیاتی شناسایی گردید. رسانه ملی در توسعه فرهنگی و رویدادهای تخصصی در شبکه سازی موثر تشخیص داده شدند. راهبردهای کلیدی شامل برنامه ریزی راهبردی، آینده پژوهی، تحلیل محیط رقابتی، مهارت های مدیریتی و قابلیت های بازاریابی است. گذار از رویکرد واکنشی به پیش کننده و سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه، تاب آوری در برابر تحریم ها و مزیت رقابتی پایدار را به همراه دارد. الگوی طراحی شده نیازمند رویکردی هم افزا در هر سه بعد ساختاری، نهادی و راهبردی است. پیامدهای این توانمندسازی شامل توسعه فناوری های ورزشی سلامت محور، کاهش وابستگی به واردات، رشد اقتصادی، اشتغال پایدار، بهبود سلامت عمومی و ارتقای کیفیت زندگی است.

کلیدواژه ها:

نوآوری ، شرکت های دانش بنیان ، زیست بوم نوآوری ورزش ، فناوری های ورزشی