جامعه شناسی نوآوری: کنش میدان، هابیتوس و عمل در ساختار مجموعه شعری «التائهون» براساس نظریه بوردیو

نظر به دیدگاه اساسی نقد جامعه شناسی ادبیات که هویت یک اثر را در پرتو مسائل اجتماعی تعریف می کند؛ نظریه کارل پیر بوردیو، جامعه شناس شهیر فرانسوی، یکی از برجسته ترین رویکردهای این شیوه نقدی است که با تکیه بر عناصر سه گانه میدان، هابیتوس و عمل، به نقد آثار ادبی می پردازد. نظریه ای که اساس چارچوب نظری این پژوهش را تشکیل می دهد. ادبیات معاصر عرب، شاعران زیادی به خود دیده که قلم بلیغشان در خدمت مسائل اجتماعی، به ویژه آرمان فلسطین بوده است. از جمله آنها می توان از شاعر مصری معاصر محمود حسن اسماعیل، یاد نمود که دفاع از فلسطین و مقاومت بخش قابل توجهی از اشعارش را به خود اختصاص داده و شایسته است تا از منظر نقد جامعه شناسی ادبیات مورد مداقه قرار گیرد. مقاله پیش رو با تکیه بر رویکرد توصیفی-تحلیلی، به بررسی جلوه های مقاومت در مجموعه شعری «التائهون» محمود حسن اسماعیل در پرتو نظریه عمل بوردیو می پردازد و به دنبال پاسخ به این دو پرسش است که: عناصر سه گانه نظریه عمل بوردیو چگونه در مجموعه شعری «التائهون» حسن اسماعیل تجلی یافته اند؟ ابعاد اجتماعی پنهانی که عناصر سه گانه نظریه بوردیو در مجموعه شعری «التائهون» حسن اسماعیل آشکار می کند، کدامند؟ نتایج پژوهش بیانگر آن است که رابطه دیالکتیکی بین شخصیت، فضا و عمل در قصائدی که به مقاومت فلسطین پرداخته، به عنوان یک جهان بینی آشکار می شود. علاوه بر این، مجموعه«التائهون» مسائل اساسی مربوط به چشم انداز اجتماعی و سیاسی جامعه فلسطین را به عنوان نمادی از مقاومت، از جمله قدس، کودک فلسطینی، شهادت، مادر فلسطینی و ظهور نسل مقاوم، منعکس می کند.

کلیدواژه ها:

جامعه شناسی ادبیات ، پیر بوردیو ، محمود حسن اسماعیل ، نظریه عمل ، تائهون