اهمیت ازدواج و فرزند آوری در آیات و روایات

نهاد خانواده در جهان بینی اسلامی اساسی ترین رکن تعالی فردی و پویایی اجتماعی به شمار می رود. در آموزه های وحیانی و سنت نبوی و علوی، ازدواج صرفا یک قرارداد حقوقی یا پاسخ به نیاز غریزی نیست، بلکه سنتی الهی، عامل آرامش روان و زمینه ساز تکمیل دین تلقی می شود. در امتداد آن، فرزندآوری به عنوان ثمره پیوند زناشویی، مایه استمرار نسل توحیدی، برکت اقتصادی و مایه مباهات امت اسلامی در جهان آخرت معرفی گردیده است. از آنجا که در مورد اهمیت ازدواج به همراه فرزند آوری صورت نگرفته است، لذا تبیین اهمیت ازدواج و فرزند آوری در آیات و روایات، در این تحقیق مورد بررسی قرا گرفت که با روش جمع آوری کتابخانه ای و به صورت توصیفی-تحلیلی به این نتایج دست یافته شده است: از مجموع آیات و روایاتی که درباره ازدواج، خانواده، فرزند وارد شده است؛ استفاده می شود که فرزندان از ارکان مهم خانواده محسوب می شوند. نگرش اسلام به فرزند مثبت بوده و از آنها با تعابیر زیادی چون، عطیه و موهبت الهی، صالح، باعث خیر و برکت در خانه و... یاد شده است. همچنین طبق آیات و روایات، زنان در زندگی خانوادگی خیر محسوب می شوند. خیر بودن زنان به جهت ازدیاد نسل و انس و آرامش مردان و نیز تنظیم امور داخلی و زندگی خانواده ها است که اساس نظام هر امت و اجتماع است. زیرا امت ها از خانواده ها تشکیل شده اند و قوام هر خانواده متکی و منوط به زن، مرد و فرزندان است و بدون اینها، خانواده مفهوم ندارد، چنان که بدون خانواده ها اجتماع بشری مفهوم ندارد

کلیدواژه ها:

آیات ، ازدواج ، اهمیت ، روایات ، فرزندآوری.