بررسی رابطه بین برنامه های ورزشی سازمان یافته و مدیریت استرس پس از سانحه (PTSD) در نیروهای واکنش سریع شهری

نیروهای واکنش سریع شهری (شامل آتش نشانان، تکنسین های اورژانس و پلیس) به طور مداوم در معرض حوادث تروماتیک قرار دارند که آن ها را مستعد ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) می کند. این پژوهش با هدف بررسی نقش برنامه های ورزشی سازمان یافته به عنوان یک مداخله غیردارویی در مدیریت و کاهش علائم PTSD انجام شده است. روش شناسی این پژوهش توصیفی-تحلیلی است و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد PTSD (مانند PCL-۵) و ارزیابی فعالیت های ورزشی جمع آوری شده اند. نتایج نشان می دهد که فعالیت های ورزشی هوازی و قدرتی ساختاریافته، علاوه بر بهبود سلامت جسمانی، از طریق تنظیم محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) و افزایش ترشح اندورفین، به شکل معناداری علائم PTSD را کاهش داده و تاب آوری روانی این نیروها را ارتقا می بخشند.

کلیدواژه ها:

واکنش سریع ، PTSD ، ورزش سازمان یافته ، سلامت روان ، تاب آوری ، مدیریت استرس