ارتباط سطوح آمادگی هوازی (VO₂max) با عملکرد عملیاتی و زمان واکنش نیروهای امدادی

نیروهای امدادی، از جمله آتش نشانان و پرسنل اورژانس، در شرایط بحرانی نیازمند ترکیبی از استقامت قلبی-تنفسی و سرعت عمل ذهنی هستند. توان هوازی (VO₂max) به عنوان شاخص کلیدی ظرفیت فیزیولوژیک، نقش تعیین کننده ای در بازیابی انرژی و حفظ هوشیاری در حین عملیات های طولانی مدت ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی همبستگی میان سطوح آمادگی هوازی و متغیرهای عملکردی (زمان واکنش و کارایی عملیاتی) انجام شده است. نتایج نشان می دهد که افراد با VO₂max بالاتر، در شرایط خستگی مفرط، زمان واکنش سریع تر و خطای تصمیم گیری کمتری دارند. این یافته ها ضرورت بازنگری در آزمون های استخدامی و دوره های بازآموزی آمادگی جسمانی سازمان های امدادی را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

توان هوازی ، زمان واکنش ، نیروهای امدادی