تبیین الگوی «فرهنگ ایمنی» در شهرداری: اثر برنامه های مداخله ای ورزش محور بر کاهش خطاهای انسانی در عملیات های بحرانی

فرهنگ ایمنی به عنوان یک متغیر سازمانی، تعیین کننده رفتارهای عملیاتی پرسنل شهرداری در شرایط اضطراری است. این پژوهش به بررسی این فرضیه می پردازد که آیا بهبود آمادگی جسمانی پرسنل عملیاتی از طریق مداخلات ورزشی، می تواند «خطاهای انسانی» (Human Error) را در محیط های بحرانی کاهش دهد. روش پژوهش آمیخته (کمی-کیفی) است. نتایج نشان می دهد که مداخلات ورزشی نه تنها با کاهش خستگی جسمانی، بلکه از طریق بهبود عملکردهای شناختی (مانند دقت و زمان واکنش)، پیوند مستقیم با ارتقای شاخص های فرهنگ ایمنی دارد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ایمنی ، شهرداری ، عملیات های بحرانی ، مداخله ورزشی