برنامه ریزی شهری برای ارتقای سلامت: تحلیل اثر دسترسی به فضاهای ورزشی بر کاهش هزینه های مدیریت سلامت شهری

امروزه جوامع شهری با اپیدمی «سبک زندگی غیرفعال» و پیامدهای اقتصادی آن، یعنی افزایش بار بیماری های مزمن (NCDs)، مواجه هستند. این پژوهش با هدف تحلیل رابطه میان توزیع فضایی-کالبدی اماکن ورزشی و هزینه های سلامت در سطح کلان شهرها تدوین شده است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که افزایش دسترسی پیاده مدار (Walkable Access) به فضاهای ورزشی، با افزایش سطح فعالیت بدنی شهروندان، نرخ بیماری های ناشی از کم تحرکی را به طور معناداری کاهش داده و در بلندمدت منجر به صرفه جویی در هزینه های درمانی شهرداری ها و نهادهای سلامت می شود.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی شهری ، زیرساخت های ورزشی ، اقتصاد سلامت ، بیماری های غیرواگیر ، عدالت فضایی