بررسی ارتباط فعالیت بدتی با کیفیت خواب و سلامت روانشناختی آتش نشانان در شیفت های کاری نامنظم

شیفت های کاری نامنظم، فراخوان های اضطراری و مواجهه با رخدادهای آسیب زا می توانند خواب و بهزیستی روان شناختی آتش نشانان را مختل کنند؛ از سوی دیگر، فعالیت بدنی منظم ممکن است از راه تنظیم برانگیختگی، بهبود آمادگی جسمانی و کاهش نشانه های اضطراب و افسردگی نقشی محافظتی داشته باشد. هدف این مقاله، تبیین چارچوب نظری و طرح روش شناختی برای بررسی ارتباط فعالیت بدنی با کیفیت خواب و سلامت روان شناختی آتش نشانان شاغل در شیفت های نامنظم است. مقاله به صورت مروری پیشنهادی تدوین شده و داده میدانی یا نتیجه آماری تازه ای گزارش نمی کند. در بخش روش، یک مطالعه کمی توصیفی همبستگی با نمونه گیری چندمرحله ای، سنجش فعالیت بدنی، کیفیت خواب و شاخص های سلامت روان و کنترل متغیرهایی مانند سن، سابقه خدمت، الگوی شیفت، اضافه کاری و مواجهه با حوادث پیشنهاد می شود. شواهد مرورشده حاکی از آن است که اختلال خواب در میان آتش نشانان مسئله ای شایع و چندعاملی است و با عوامل شغلی، محیط خواب، فشار روانی و نشانه های پس از سانحه پیوند دارد. شواهد عمومی جمعیت نیز میان ورزش و بار روانی کمتر رابطه نشان می دهد؛ بااین حال، این همبستگی به تنهایی رابطه علی را ثابت نمی کند و یافته های جمعیت عمومی را نمی توان بی واسطه به آتش نشانان تعمیم داد. نتیجه آن که بررسی هم زمان فعالیت بدنی، خواب و سلامت روان، با لحاظ ویژگی های شیفت و تفکیک زمان ورزش از دوره استراحت، می تواند مبنای برنامه های سلامت شغلی دقیق تر قرار گیرد. این مقاله مبنایی نظری و روش شناختی برای پژوهش های آینده فراهم می کند و هیچ توصیه درمانی جدیدی ارائه نمی دهد.

کلیدواژه ها:

آتش نشانان ، فعالیت بدنی ، کیفیت خواب ، سلامت روان شناختی ، شیفت کاری نامنظم