ارزیابی اثرپذیری تمرینات واقعیت مجازی (VR) در ارتقای تعادل و سرعت واکنش آتش نشانان در محیط های ناپایدار: یک مطالعه نیمه تجربی

حضور در محیط های ناپایدار و فروریخته، یکی از دشوارترین وظایف یگان های امداد و نجات است که نیازمند تعادل پویا و سرعت واکنش بالا می باشد. روش های آموزشی سنتی به دلیل خطرات محیطی، هزینه های بالا و عدم امکان تکرارپذیری شرایط بحرانی، محدودیت های جدی دارند. این پژوهش با هدف سنجش اثرپذیری تمرینات واقعیت مجازی (VR) بر بهبود تعادل و سرعت واکنش آتش نشانان انجام شده است. در یک مطالعه نیمه تجربی، ۳۰ نفر از آتش نشانان به دو گروه آزمایش (تمرین با VR) و کنترل (تمرینات سنتی) تقسیم شدند. نتایج اولیه نشان داد که گروه آزمایش به طور معناداری در شاخص های تعادل پویا (Dynamic Balance) و سرعت واکنش در محیط های شبیه سازی شده بهبود نشان دادند. این مطالعه بیانگر آن است که فناوری VR می تواند به عنوان یک ابزار تکمیلی در مدیریت آموزشی سازمان های آتش نشانی برای ارتقای آمادگی جسمانی-شناختی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی (VR) ، آتش نشانان ، تعادل پویا ، سرعت واکنش