اثربخشی یک پروتکل تمرینی ۱۲ هفته ای بر بهبود استقامت عضلانی و ظرفیت هوازی آتش نشانان کشتی گیر

آتش نشانان با الزامات فیزیولوژیک متعددی مواجه هستند که نیازمند سطوح بالای توان انفجاری، استقامت عضلانی و ظرفیت هوازی است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل اثربخشی یک پروتکل تمرینی ترکیبی (Combined Training) ۱۲ هفته ای بر شاخص های عملکردی این گروه از آتش نشانان طراحی شد. بدین منظور، با استفاده از روش نیمه تجربی (طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل)، نمونه ای از آتش نشانان با سابقه ورزشی در رشته کشتی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. پروتکل مداخله شامل تلفیق تمرینات اینتروال با شدت بالا (HIIT) و تمرینات مقاومتی با هدف «توان افزایی عضلانی» بود. یافته های پژوهش نشان می دهد که گروه مداخله، بهبود معناداری (p<۰.۰۵) در شاخص حداکثر اکسیژن مصرفی (۲maxVO)و تداوم فشار عضلانی در آزمون های شبیه ساز عملیاتی نشان دادند. نتایج این پژوهش بر ضرورت ادغام برنامه های تمرینی مبتنی بر فیزیولوژی ورزشکاران تاکتیکی در سازمان های آتش نشانی جهت ارتقای آمادگی عملیاتی تاکید می ورزد. این رویکرد نه تنها منجر به بهبود وضعیت جسمانی فردی می شود، بلکه با افزایش ظرفیت تاب آوری نیروها، پتانسیل بالایی برای بهینه سازی زمان واکنش در مدیریت مخاطرات شهری دارد.

کلیدواژه ها:

کشتی گیران ، آتش نشانان ، استقامت عضلانی