نقش فعالیت بدنی در کاهش خستگی شغلی کارکنان شهرداری

خستگی شغلی یکی از عوامل مهم موثر بر سلامت جسمانی و روانی کارکنان و کیفیت عملکرد سازمانی است و در سازمان های شهری، به دلیل تنوع وظایف، فشار کاری، فعالیت های فیزیکی، کار اداری طولانی مدت و مواجهه با شرایط پراسترس، اهمیت بیشتری پیدا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فعالیت بدنی در کاهش خستگی شغلی کارکنان شهرداری و تبیین سازوکارهای اثرگذاری ورزش و فعالیت های جسمانی بر سلامت و عملکرد شغلی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، مروری و توصیفی تحلیلی است و اطلاعات مورد نیاز با استفاده از مطالعات و پژوهش های علمی مرتبط با فعالیت بدنی، آمادگی جسمانی، خستگی شغلی، فرسودگی شغلی، استرس شغلی، کیفیت زندگی کاری، تاب آوری و عملکرد کارکنان گردآوری و تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان داد که فعالیت بدنی منظم از طریق افزایش آمادگی قلبی عروقی، قدرت عضلانی و انعطاف پذیری، کاهش کم تحرکی و ایجاد فرصت برای بازیابی جسمانی می تواند ظرفیت کارکنان برای مقابله با فشارهای کاری را افزایش دهد و احساس خستگی جسمانی را کاهش دهد. همچنین فعالیت بدنی با کاهش استرس و فرسودگی شغلی، تقویت تاب آوری، بهبود کیفیت زندگی کاری و افزایش احساس نشاط و توانمندی کارکنان ارتباط دارد. نتایج بررسی ها نشان می دهد که برنامه های ورزشی سازمانی، در صورت برخورداری از استمرار، حمایت مدیریتی، تناسب با نوع شغل و دسترسی مناسب کارکنان، می توانند به عنوان یکی از ابزارهای مدیریت خستگی شغلی مورد استفاده قرار گیرند. همچنین مشخص شد که نوع فعالیت بدنی باید با ماهیت شغل کارکنان متناسب باشد؛ به گونه ای که برای کارکنان اداری، کاهش کم تحرکی و انجام حرکات کششی و فعالیت های سبک و برای کارکنان خدماتی، فنی و عملیاتی، تمرینات متناسب با نیازهای جسمانی شغل اهمیت بیشتری دارد. در مجموع، فعالیت بدنی را می توان یکی از مولفه های موثر در برنامه جامع ارتقای سلامت کارکنان شهرداری دانست؛ با این حال، اثربخشی آن زمانی بیشتر خواهد بود که همراه با مدیریت مناسب بار کاری، بهبود شرایط محیط کار، استراحت کافی و حمایت سازمانی اجرا شود.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، خستگی شغلی ، کارکنان شهرداری ، آمادگی جسمانی ، کیفیت زندگی کاری