رابطه فعالیت بدنی و بهره وری شغلی کارکنان شهرداری

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه فعالیت بدنی و بهره وری شغلی کارکنان شهرداری و تبیین نقش فعالیت های ورزشی منظم در ارتقای توان جسمانی، کاهش خستگی و بهبود عملکرد شغلی کارکنان است. فعالیت بدنی در محیط های سازمانی علاوه بر آثار مستقیم بر سلامت جسمانی، می تواند از طریق افزایش آمادگی جسمانی، کاهش پیامدهای کم تحرکی، بهبود توانایی انجام وظایف، افزایش نشاط و کاهش خستگی بر کیفیت عملکرد کارکنان تاثیرگذار باشد. پژوهش حاضر با رویکرد مروری و کتابخانه ای انجام شده و اطلاعات مورد نیاز با بررسی مطالعات و پژوهش های مرتبط با فعالیت بدنی، ورزش کارکنان، سلامت شغلی، آمادگی جسمانی و بهره وری سازمانی گردآوری و تحلیل شده است. نتایج بررسی ها نشان داد که برخورداری کارکنان از سطح مناسب فعالیت بدنی با بهبود آمادگی قلبی تنفسی، قدرت و استقامت عضلانی، انعطاف پذیری و توان حرکتی ارتباط دارد و می تواند ظرفیت آنان را برای انجام وظایف روزمره افزایش دهد. همچنین فعالیت بدنی منظم در کاهش خستگی جسمانی و ذهنی، کاهش مشکلات اسکلتی عضلانی ناشی از کم تحرکی یا وضعیت های کاری نامناسب و افزایش توانایی حفظ تمرکز در طول ساعات کاری نقش دارد. یافته ها بیانگر آن است که اثر فعالیت بدنی بر بهره وری تنها به افزایش توان جسمانی محدود نمی شود، بلکه از طریق بهبود وضعیت عمومی سلامت، کاهش محدودیت های جسمانی، افزایش انرژی و ارتقای توان انجام وظایف، عملکرد شغلی را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. این رابطه در میان کارکنان اداری، فنی، خدماتی و اجرایی با توجه به ماهیت متفاوت فعالیت های شغلی می تواند شکل متفاوتی داشته باشد؛ ازاین رو طراحی برنامه های ورزشی متناسب با نیازهای هر گروه ضروری است. در مجموع، فعالیت بدنی را می توان یکی از مولفه های موثر در مدیریت سلامت سازمانی و توسعه سرمایه انسانی شهرداری ها دانست و برنامه ریزی منظم، مستمر و متناسب برای فعالیت های ورزشی کارکنان می تواند زمینه ارتقای سلامت نیروی انسانی و افزایش بهره وری شغلی را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، آمادگی جسمانی ، کارکنان شهرداری ، سلامت شغلی ، بهره وری سازمانی