تاثیر توانبخشی دهلیزی بر بهبود گیجی و عدم تعادل ناشی از بیماری منییر مزمن: مرور روایتی

هدف:بیماری منییر یکی از اختلالات مزمن و ناتوان کننده گوش داخلیست که با علائمی همچون سرگیجه، عدم تعادل، وزوز گوش و کاهش شنوایی همراه است. با توجه به ماهیت مزمن این بیماری و تاثیر آن بر کیفیت زندگی بیماران، استفاده از مداخلات توانبخشی به ویژه توانبخشی دهلیزی ( Vestibular Rehabilitation) مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این مطالعه مروری، بررسی تاثیر توانبخشی دهلیزی بر بهبود گیجی و عدم تعادل بیماران مبتلا به بیماری منییر مزمن است.روش بررسی:در این مطالعه مروری، مقالات منتشر شده از پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Google Scholar و Science Direct بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ مورد بررسی قرار گرفتند. کلید واژه های مورد استفاده شامل "توانبخشی دهلیزی"، "بیماری منییر"، "سرگیجه" و "گیجی" بودند. از مجموع ۱۱۳۵ مقاله بررسی شده، طبق رهنمود PRISMA و با لحاظ کردن معیارهای ورود و خروج، در غربالگری اولیه چکیده و عنوان ۲۶۵ مورد تکراری ، ۷۲۰مورد غیر مرتبط و دارای عدم ارتباط مستقیم با موضوع و ۱۰۷ مورد متن کامل به زبان انگلیسی نداشتند و ۳۲ مورد هم فاقد گزارش داده های کمی کیفی بودند و در نهایت ۱۱ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب شدند.یافته ها:نتایج نشان داد که توانبخشی دهلیزی باعث کاهش شدت و دفعات سرگیجه، بهبود تعادل و افزایش کیفیت زندگی بیماران مبتلا به منییر شده است. همچنین ترکیب این مداخلات با فناوری هایی همچون واقعیت مجازی و مداخلات روان شناختی همچون درمان شناختی-رفتاری، اثربخشی مداخلات را افزایش داده است، بعلاوه اثرات این درمان ها در پیگیری های بلندمدت نیز عموما پایدار گزارش شده است.نتیجه گیری:توانبخشی دهلیزی می تواند به عنوان یک مداخله غیردارویی و موثر در کنترل علائم بیماری منییر در فاز مزمن در نظر گرفته شود. با توجه به نتایج مثبت این مداخلات، توصیه می شود که توانبخشی دهلیزی به صورت منظم و با برنامه ای هدفمند در برنامه درمانی بیماران مبتلا به منییر مزمن گنجانده شود. انجام مطالعات آینده نگر با طراحی های قوی تر و دوره های پیگیری طولانی تر می تواند شواهد موجود را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

بیماری منییر ، توانبخشی دهلیزی ، سرگیجه ، عدم تعادل