ارزیابی تجمع زیستی و خطرات اکولوژیکی فلزات سنگین در نرم تنان منطقه حفاظت شده حرا، استان هرمزگان

فلزات سنگین از جمله عناصری هستند که در صورت ورود به محیط های آبی می توانند وارد زنجیره غذایی شوند و دوکفه ای ها به دلیل نوع تغذیه خود می توانند این آلاینده ها را در بدن خود تا چندین برابر تغلیظ نمایند. در این مطالعه، مقادیر فلزات سنگین شامل کبالت، کادمیوم، نیکل، وانادیوم و کروم در بافت نرم صدف دسته چاقویی (Solen Rosemaculatus) که از دوکفه ای های اقتصادی در منطقه حفاظت شده خورخوران می باشد ارزیابی گردید. بدین منظور نمونه هایی با اندازه ۱۰-۸ سانتی متر از منطقه مذکور برداشت شد. سپس دوکفه ای ها به آزمایشگاه منتقل و پس از بیومتری، بافت نرم دوکفه ای ها جدا شد و بعد از انجام مراحل آماده سازی و هضم، با استفاده از دستگاه جذب اتمی میزان فلزات سنگین اندازه گیری شد. نتایج حاصله نشان می دهد میانگین غلظت کبالت، کروم، کادمیوم، نیکل و وانادیوم در فصول تابستان و زمستان به ترتیب عبارتند از: کبالت ۰.۰۸۸ و ۰.۰۹۴، کروم ۰.۱۱۲ و ۰.۱۵۹، کادمیوم ۰.۰۳۵ و ۰.۰۲۳ و نیکل ۱.۰۲۴ و ۱.۱۲۲ و وانادیوم ۰.۰۲۷ و ۰.۰۳۴ میکروگرم بر گرم وزن خشک. نتایج حاصل از این تحقیق حاکی از آن است که مقادیر به دست آمده اگر چه کمتر از حد استانداردهای جهانی است اما به آستانه حدود مجاز استانداردهای جهانی نزدیک شده است. همچنین آنالیزهای آماری اختلاف معنی داری در مورد کروم و کادمیوم در بین نمونه های برداشت شده از حواشی جنگل های حرای مورد مطالعه در فصول مختلف را نشان داد(P<۰.۰۵).

کلیدواژه ها:

صدف دسته چاقویی ، فلزات سنگین ، تجمع زیستی ، خطر اکولوژیک ، جنگل های حرا