رابطه گشوده خویی (بخشش، صبر، مدارا) و روابط بین فردی دانشجویان: نقش واسطه ای هیجان های مثبت تحصیلی

مقدمه: با توجه به نقش تعیین­کننده روابط بین­فردی در سازگاری دانشجویان با محیط دانشگاهی و اهمیت بالقوه صفات منشی و هیجانات مثبت در تثبیت این روابط، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه­ای هیجان­های مثبت تحصیلی در رابطه بین گشوده­خویی (بخشش، صبر و مدارا) و روابط بین­فردی دانشجویان انجام شد. روش : پژوهش حاضر از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری را تمامی دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ تشکیل دادند. نمونه ای متشکل از ۳۵۴ دانشجو به روش تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. برای گردآوری داده ها، به ترتیب از پرسشنامه صفات منشی (خرمائی وهمکاران، ۱۳۹۹)، پرسشنامه روابط بین فردی (ماتسون، ۱۹۸۶) و پرسشنامه هیجان های تحصیلی (پکران و همکاران، ۲۰۰۲) استفاده گردید. تحلیل داده ها با بهره گیری از نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۴ و AMOS نسخه ۲۳ و به روش مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که گشوده خویی بر روابط بین فردی (۰۰۱/۰p< ،۲۶/۰=β) و بر هیجان های مثبت تحصیلی (۰۰۱/۰p< ،۲۳/۰=β) اثر مستقیم و مثبت دارد. همچنین، هیجان های مثبت تحصیلی بر روابط بین فردی اثر مستقیم و مثبت نشان داد (۰۰۱/۰p< ،۶۳/۰=β). افزون بر این، اثر غیرمستقیم گشوده خویی بر روابط بین فردی از طریق هیجان های مثبت تحصیلی معنادار بود  (۰۰۱/۰p< ،۱۵/۰=β. مدل نهایی توانست ۵۴ درصد از واریانس روابط بین فردی را تبیین کند. نتیجه­گیری: نتایج نشان داد که گشوده خویی افزون بر تاثیر مستقیم، از طریق افزایش هیجان های مثبت تحصیلی (لذت، امید و افتخار) به بهبود روابط بین فردی دانشجویان منجر می شود. این یافته­ها بر ضرورت طراحی و اجرای مداخلات آموزشی و مشاوره­ای مبتنی بر پرورش فضایل منشی و ارتقای هیجانات مثبت تحصیلی در محیط­های دانشگاهی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

openness ، forgiveness ، patience ، tolerance ، interpersonal relationships ، positive academic emotions ، university students. ، گشوده خویی ، بخشش ، صبر/مدارا ، روابط بین فردی ، هیجان های مثبت تحصیلی