انحصار فناوری در عصر هوش مصنوعی: هژمونی بنگاه ها و آینده نهاد علم

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 8

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_RHYFT-35-3_003

تاریخ نمایه سازی: 21 مهر 1405

چکیده مقاله:

هدف: پژوهش حاضر با هدف واکاوی تحولات ساختاری در اقتصاد سیاسی دانش و بررسی پیامدهای تسلط شرکت های بزرگ فناور بر آینده نهاد علم، به ویژه در کشورهای در حال توسعه نظیر ایران، تدوین شده است. هدف اصلی این اثر، شناسایی تهدیدهای ناشی از جابه جایی گرانیگاه نوآوری از دانشگاه به بنگاه و ارائه راهبردهای سیاست گذارانه برای حفظ استقلال علمی در عصر دیجیتال است.پیشینه: تحولات اخیر در عرصه هوش مصنوعی نشان دهنده خروج تدریجی مرجعیت علمی از تالارهای دانشگاه و تمرکز آن در اتاق های هیئت مدیره ابرشرکت ها است. پژوهش های انجام شده موید آن است که این تغییر پارادایم ناشی از تمرکز بی سابقه سرمایه های تحقیق و توسعه در بخش خصوصی و ایجاد شکافی عمیق میان بودجه های عمومی و خصوصی است که نهاد آکادمیک را به یک «مستاجر پلتفرمی» تقلیل داده است.روش پژوهش: این مطالعه با رویکردی ترکیبی شامل تحلیل اسنادی و روندپژوهی انجام شده است. داده های مورد نیاز از طریق واکاوی گزارش های مالی ابرشرکت های فناوری و آمارهای مراجع بین المللی نظیر شاخص هوش مصنوعی استنفورد در یک بازه زمانی چهارده ساله (۲۰۰۴ تا ۲۰۱۸ و ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۲) گردآوری و با رویکرد اقتصاد سیاسی دانش تحلیل شده اند.یافته ها: یافته های پژوهش حاکی از شکل گیری یک «دیوار هزینه های سرمایه ای» نفوذناپذیر و الیگاپولی زیرساختی است که امکان رقابت مستقیم دانشگاه با صنعت را مسدود کرده است. پدیده جذب ساختاری استعدادها نشان می دهد که سهم دانشگاه ها در حفظ نخبگان هوش مصنوعی به ۲۰ درصد سقوط کرده است. همچنین، تسلط بر کلان داده ها منجر به نوعی «استعمار داده ای» شده که تنوع علمی را محدود و موسسات علمی را به مصرف کنندگان منفعل محصولات شرکتی تبدیل کرده است.نتایج: نتایج نشان می دهد که نهاد علم برای برون رفت از این وضعیت باید «زمین بازی» خود را تغییر دهد. راهبردهای پیشنهادی شامل تمرکز بر هوش مصنوعی حوزه ای و داده های غیرقابل تملک بومی، تشکیل کنسرسیوم های زیرساختی منطقه ای برای عبور از موانع مالی و فعال سازی دیپلماسی «علم باز» برای حفظ دانش به عنوان یک خیر عمومی است تا بدین وسیله جایگاه تاریخی دانشگاه به عنوان موتور محرک توسعه مستقل بازیابی شود.

نویسندگان

محمد حسینی مقدم

دانشیار آینده پژوهی، موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی،تهران، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Ahmed, N., & Wahed, M. (۲۰۲۰). The de-democratization of AI: ...
  • Bridson, B. (۲۰۲۵, November ۲۵). Top tech companies in the ...
  • Couldry, N., & Mejías, U. A. (۲۰۱۹). Data colonialism: Rethinking ...
  • https://www.statista.com/statistics/۱۳۸۱۶۶۴/worldwide-all-devices-market-share-of-search-engines/ - :~:text=As%۲۰of%۲۰December%۲۰۲۰۲۵%۲C%۲۰Google,%۲D%۲۰another%۲۰Google%۲Downed%۲۰propertyInformation Technology and Innovation Foundation. (۲۰۲۵ January ۳۱). ...
  • King’s College London. (۲۰۲۲). What are digital monopolies and why ...
  • Maslej, N., Fattorini, L., Perrault, R., et al. (۲۰۲۴). The ...
  • Milojević, S. (۲۰۲۳). Quantifying the "cognitive extent" of science and ...
  • National Science Foundation (NSF). (۲۰۲۴). NSF summary: FY ۲۰۲۵ congressional ...
  • Purdylucey. (۲۰۲۵). Patents in the age of AI: Who really ...
  • Sastry, G., Heim, L., Belfield, H., Anderljung, M., Brundage, M., ...
  • Sitaraman, G., & Narechania, T. N. (۲۰۲۴). An antimonopoly approach ...
  • Tavusi, M. (۲۰۲۶, February ۱۸). Analysis of the current state ...
  • U.S. Bureau of Industry and Security. (۲۰۲۳). Export controls on ...
  • نمایش کامل مراجع