بررسی تاثیر سرمایه اجتماعی و رشد اقتصادی بر توسعه مالی در ایران

این پژوهش به بررسی اثرات سرمایه اجتماعی و رشد اقتصادی بر توسعه مالی در ایران می پردازد. به این منظور از داده های آماری سال های ۱۳۹۹-۱۳۷۵ و خودبازگشتی با وقفه های توزیعی  استفاده شده است. از توسعه مالی به صورت میانگین وزنی پنج شاخص شامل، نسبت اسکناس و مسکوک در دست مردم به حجم پول (FD۱)، نسبت نقدینگی به تولید ناخالص داخلی (FD۲)، نسبت مطالبات سیستم بانکی از بخش خصوصی به کل اعتبارات سیستم بانکی (FD۳)، نسبت بدهی بخش خصوصی به سیستم بانکی به تولید ناخالص داخلی (FD۴) و از نسبت ارزش کل سهام مبادله شده به تولید ناخالص داخلی (FD۵) و ترکیب شش شاخص شامل، امید به زندگی، برابری درآمد، ثبات سیاسی، عدم وجود خشونت، صداقت دولت و حاکمیت قانون از تکنیک تحلیل مولفه های اصلی استفاده شده است. روابط کوتاه مدت و بلندمدت بین متغیرهای موجود برآورد و برای بررسی وجود رابطه بلندمدت از آزمون کرانه های باند استفاده شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که هم در کوتاه مدت و هم در بلندمدت سرمایه اجتماعی، رشد اقتصادی و حجم تجارت خارجی تاثیر مثبت و معنا داری بر توسعه مالی داشته است؛ درحالی که نرخ بیکاری تاثیر منفی و معنا داری بر آن داشته است. بنابراین، نتایج کوتاه مدت و بلندمدت با هم هم خوانی دارند.

کلیدواژه ها:

توسعه مالی ، سرمایه اجتماعی ، رشد اقتصادی ، الگوی خودرگرسیون برداری با وقفه توزیعی