حق بر آب و سلامت زنان در پرتو تعهدات دولت ها

تداوم حق بر سلامت، وابسته به پیش شرط هایی مانند دسترسی به آب است. اما با توجه به محدود بودن منابع آب شیرین، همچنان میلیون ها انسان به منابع آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارند و در نتیجه، سلامت آنان در معرض خطر است. از آنجا که سلامت زنان در وضعیت کم­­آبی ­آسیب­پذیری بیشتری دارد، نوشتار حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی ضمن بررسی حق برآب و ارتباط آن با حق بر سلامت زنان قصد پاسخ به این پرسش را دارد که دولت ها، چه تعهداتی را در راستای تامین حق برآب که از زیربناهای تحقق حق بر سلامت گروه های آسیب پذیر مثل زنان محسوب می شود برعهده دارند؟ با تاکید بر اینکه تامین سلامت همگانی و حفظ بهداشت شهروندان مخصوصا زنان از تکالیف اساسی دولت هاست که شامل طیف وسیعی از اقدامات در راستای ارتﻘای سطح سلامت از طریق تدوین قوانین، اجرای اقدامات و نظارت بر آن ها می­شود، یافته های تحﻘیق حاکی از آن است که تامین آب آشامیدنی سالم، یکی از اقدامات ضروری دولت­ها در نیل به این هدف است اما بررسی اسناد و رویه بین­المللی حاکی از آن است که هنوز تعهد سخت الزام­آوری در مسیر شناسایی حق بر آب ایجاد نشده است از این رو دولت­ها بایستی با بهره­گیری از همکاری های بین المللی و مسیولیت پذیری در خصوص این حق بشری، ظرفیت های اجرایی خود را برای تامین سلامت زنان افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

حق برآب ، حق سلامت زنان ، تعهدات دولت ها ، توانمندسازی زنان