مدل سازی تراوایی براساس موج استونلی با تاکید بر اثر ناهمگنی های زمین شناسی و پتروفیزیکی در سازندهای دالان و کنگان

ناهمگنی های مخازن کربناته از عوامل اصلی پیچیدگی در ارزیابی دقیق ویژگی های مخزنی، به ویژه تراوایی به شمار می آیند. از آن جا که روش های مستقیم تخمین تراوایی مانند مغزه گیری در تمامی چاه ها قابل اجرا نیستند، بهره گیری از داده های چاه نگاری پیوسته روشی موثر برای بر آورد تراوایی محسوب می شود. امواج استونلی ثبت شده توسط ابزار نگار صوتی دوقطبی، قابلیت بالایی در تخمین غیرمستقیم تراوایی دارند. در این مطالعه از این قابلیت برای بر آورد تراوایی سازندهای دالان بالایی و کنگان در بخش مرکزی خلیج فارس استفاده شده است. رابطه ای مبتنی بر کندشدگی امواج استونلی برای محاسبه تراوایی به کار گرفته شد و سپس تاثیر پارامترهای زمین شناسی و پتروفیزیکی بر دقت آن مورد بررسی قرار گرفت. داده های پژوهش شامل نگارهای متداول چاه نگاری، نگارهای صوتی دوقطبی و اطلاعات حاصل از m ۴۰۳ مغزه (۱۵۷۵ نمونه) است که آزمایش های پتروفیزیکی و مطالعات پتروگرافی (تحلیل محیط رسوبی، رخساره، نوع تخلخل و فرآیندهای دیاژنزی) برروی آنها انجام شد. حجم کانی ها نیز با آنالیز مولتی مین در نرم افزار ژئولاگ محاسبه شد. پس از محاسبه تراوایی از شاخص استونلی، گونه بندی سنگ ها براساس ویژگی های زمین شناسی و روش های پتروفیزیکی شامل شاخص زون جریانی، وینلند و لوسیا، و نیز آستانه گذاری تخلخل و تراوایی انجام گرفت. نتایج نشان دادند که دسته بندی داده ها براساس ویژگی های پتروفیزیکی، به ویژه روش شاخص زون جریانی، همبستگی به مراتب بهتری بین تراوایی محاسبه شده و تراوایی مغزه ایجاد می کند، به طوری که در گونه های تعیین شده توسط این روش، ضریب تعیین تا ۹۶/۰ مشاهده شد. این یافته نشان دهنده کارآیی بالای ترکیب موج استونلی با گونه بندی پتروفیزیکی در پیش بینی تراوایی در مخازن کربناته ناهمگن است.

کلیدواژه ها:

تراوایی ، نگار صوتی دوقطبی (لاگ DSI) ، امواج استونلی ، ناهمگنی کربناته ، گونه بندی سنگی