تحلیل یکپارچه داده های پتروفیزیکی و ژئومکانیکی به منظور غربالگری بخش مناسب جهت طراحی شکست هیدرولیکی در مخازن با تراوایی پایین

این پژوهش با هدف شناسایی بخش های مناسب برای اجرای عملیات شکست هیدرولیکی در یکی از چاه های واقع در جنوب غرب ایران، بر اساس مطالعات پتروفیزیکی و ژئومکانیکی صورت گرفته است. در ابتدا ارزیابی پتروفیزیکی بر پایه لاگ های مرسوم صوتی، چگالی، نوترون، گاما مقاومتی و فتوالکتریک با استفاده از روش احتمالاتی صورت گرفت و نواحی دارای تخلخل موثر بالا، اشباع آب پایین و حجم مناسب هیدروکربن شناسایی شدند. در ادامه، با به کارگیری روابط تجربی و داده های چاه پیمایی، پارامترهای الاستیک و مقاومتی سنگ محاسبه شد تا مدل ژئومکانیکی یک بعدی سازند مشخص گردد. در مراحل بعدی، با بهره گیری از الگوریتم خوشه بندی مبتنی بر گراف MRGC، شش واحد ژئومکانیکی متمایز استخراج شد. واحد ژئومکانیکی ۱ به دلیل رفتار شکل پذیر خود کمترین پتانسیل شکست، و واحد ژئومکانیکی ۶ به دلیل شکنندگی بالا بیشترین استعداد ایجاد شکست هیدرولیکی را نشان داد. در مرحله بعد بر اساس فراوانی واحدهای ژئومکانیکی در مقیاس عمودی ۳ بخش جهت اجرای شکست هیدرولیکی در نظر گرفته شد. بخش K با بیشترین فراوانی واحد ژئومکانیکی ۶ و میانگین خواص پتروفیزیکی بالا به عنوان اولویت اول و بخش C و G به ترتیب در اولویت های دوم و سوم از نظر اهمیت شکست هیدرولیکی قرار گرفتند. این رویکرد داده محور، امکان طراحی دقیق تر و هدفمندتر عملیات شکست در مخازن کم تراوا را فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

شکست هیدرولیکی ، مدلسازی ژئومکانیکی ، انتخاب لایه کاندید ، سازند سروک ، ازدیادبرداشت نفت