بررسی آزمایشگاهی سازگاری آب های میدان های یک حوضه رسوبی جهت بررسی فرآیند تزریق پساب

آب سازندی به عنوان یک محصول ناخواسته، در مقادیر مختلف همراه نفت تولید می شود. با توجه به سمی بودن و خطرات زیست محیطی آن، یافتن راهکار مناسب برای دفع آن الزامی است. اقتصادی ترین و دوستدار محیط زیست ترین روش برای مقابله با پساب های نفتی در میدان ها در خشکی، تزریق مجدد آن ها به زیرزمین است. یکی از بزرگ ترین چالش های مهندسین مخزن در پروژه های تزریق پساب، کاهش تزریق پذیری و تراوایی براثر ناسازگاری سیالات و تشکیل رسوبات معدنی است. این رسوبات به دلیل تغییرات در شرایط ترمودینامیکی و یا ترکیب دو یا چند سیال ناسازگار ایجاد می شوند. در این مطالعه امکان تزریق پساب میدان های نفتی یک حوضه رسوبی ازنظر تشکیل رسوبات معدنی و سازگاری سیالات به کمک روش های آزمایشگاهی بررسی می شود. دو میدان که در نزدیکی یکدیگر قرار دارند در حال تولید نفت با برش آب بالا هستند درحالی که در میدان سوم (و در نزدیکی آن ها) یک چاه متروکه وجود دارد. ابتدا نمونه واقعی از پساب تولیدی هر دو میدان و نمونه آب سازندی میدان سوم اخذ شد. سپس به منظور بررسی هرچه دقیق تر آنچه در عملیات تزریق رخ می دهد، آزمایش های سازگاری بین نمونه پساب های تولیدی در نسبت های مختلف در دمای محیط و سپس ترکیب آن ها با آب سازندی در دمای مخزن بررسی می شود. به منظور تکمیل واکنش های شیمیایی پس از بازه زمانی چهارده روز، مقادیر کل رسوبات تشکیل شده در ۱۷ ترکیب مختلف از پساب های تولیدی دو میدان و ترکیب آن ها با نمونه آب سازندی میدان سوم تعیین گردید. سپس با استفاده از میکروسکوپ الکترونی و طیف سنجی پراش پرتوایکس مورفولوژی و جنس رسوبات تعیین شد. باوجود تفاوت در جنس سنگ میدان ها، نمونه آب نمک تولیدی و سازندی میدان ها به یکدیگر نزدیک بوده و رسوبات قابل ملاحظه ای تشکیل نشده است. نتایج نشان می دهد پساب های تولیدی و آب سازندی میدان های مجاور از سازگاری مناسبی برخوردارند و می توانند با ریسک کم برای دفع پساب تزریق شوند.

کلیدواژه ها:

تزریق پساب ، رسوبات معدنی ، آب سازندی ، پساب تولیدی ، سازگاری آب