نقش معلم، دانش آموز و هوش مصنوعی در آموزش

گسترش شتابان فناوری های هوش مصنوعی، فرایند آموزش و یادگیری را با تحولات قابل توجهی مواجه ساخته و ضرورت بازاندیشی در نقش معلم و دانش آموز را افزایش داده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معلم، دانش آموز و هوش مصنوعی در فرایند آموزش و یادگیری انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی است و داده های آن با استفاده از مطالعه اسنادی و بررسی منابع و مطالعات علمی مرتبط گردآوری و تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان داد که هوش مصنوعی می تواند از طریق شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد سریع، تولید و تنظیم محتوای آموزشی، پشتیبانی از یادگیری خودراهبر و کمک به فرایند ارزشیابی، ظرفیت های جدیدی برای آموزش ایجاد کند. همچنین، نقش معلم در محیط آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی از انتقال دهنده صرف اطلاعات به سمت تسهیلگر، هدایتگر، طراح تجربه یادگیری و ناظر بر فرایند آموزشی تغییر می یابد. دانش آموز نیز از دریافت کننده منفعل اطلاعات به یادگیرنده ای فعال، خودراهبر و مسئول تبدیل می شود و باید توانایی استفاده انتقادی و اخلاقی از ابزارهای هوشمند را کسب کند. یافته ها همچنین نشان داد که استفاده از هوش مصنوعی در کنار فرصت های آموزشی، چالش هایی همچون وابستگی به فناوری، کاهش استقلال فکری، تولید اطلاعات نادرست، مسائل حریم خصوصی و تقلب آموزشی را به همراه دارد.