نقش معلم در ایجاد فضای کلاسی پویا و کاهش اضطراب دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معلم در ایجاد فضای کلاسی پویا و کاهش اضطراب دانش آموزان انجام گرفت. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دبستان و متوسطه اول در یک منطقه آموزشی بود که از میان آن ها ۶۰ دانش آموز به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه ای پژوهشگری در سه بخش رفتارهای پویای معلم (۱۰ گویه)، جو کلاس (۱۰ گویه) و اضطراب دانش آموز (۱۰ گویه) که بر اساس مقیاس جو کلاس (Moos & Ash, ۱۹۹۲) و پرسشنامه اضطراب وضعیت-ویژگی (Spielberger, ۱۹۸۳) تدوین شده بود، گردآوری گردید. ضریب آلفای کرونباخ برای سه بخش به ترتیب ۰/۸۷، ۰/۸۴ و ۰/۸۱ بود. نرمال بودن داده ها با آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و مقایسه میانگین ها با نقطه میانی مقیاس لیکرت (۳) با آزمون تی تک نمونه ای انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین رفتارهای پویای معلم (م = ۳/۵۸) و جو کلاس (م = ۳/۶۲) به طور معناداری از نقطه میانی بالاتر است (p < ۰/۰۰۱) و میانگین اضطراب دانش آموز (م = ۲/۵۴) به طور معناداری از نقطه میانی پایین تر است (p < ۰/۰۰۱). این یافته ها نشان می دهد که رفتارهای مثبت معلم، استفاده از راهبردهای متنوع آموزشی، ارائه بازخورد سازنده و پرورش فضای حمایتی کلاس، نقش معناداری در ایجاد محیط یادگیری پویا و کاهش اضطراب دانش آموزان دارد. این پژوهش برنامه های توانمندسازی نظام مند معلم در حوزه مدیریت کلاس، هوش هیجانی و راهبردهای یادگیری فعال را توصیه می کند.واژگان کلیدی: معلم، فضای کلاسی پویا، اضطراب دانش آموز، جو کلاس، توانمندسازی معلم، یادگیری فعال