نقش امنیت روانی کلاس در شکل گیری اعتماد دانش آموزان به معلم

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش امنیت روانی کلاس در شکل گیری اعتماد دانش آموزان به معلم است. امنیت روانی کلاس به شرایطی اشاره دارد که در آن دانش آموزان احساس می کنند می توانند بدون ترس از تحقیر، سرزنش، تمسخر یا پیامدهای منفی، سوال بپرسند، اشتباه کنند، نظر خود را بیان کنند، درخواست کمک داشته باشند و درباره مشکلات یادگیری خود با معلم گفت وگو کنند. در چنین محیطی، تعاملات آموزشی بر پایه احترام متقابل، پذیرش، حمایت، عدالت و پیش بینی پذیری رفتار معلم شکل می گیرد و دانش آموز می تواند معلم را فردی قابل اتکا و خیرخواه در فرایند یادگیری ادراک کند. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره متوسطه بوده و ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای محقق ساخته با بهره گیری مفهومی از ادبیات امنیت روانی و اعتماد دانش آموز به معلم است. برای تحلیل داده ها از شاخص های توصیفی، آزمون کولموگروف اسمیرنوف و آزمون t تک نمونه ای استفاده شد. در الگوی آماری نمونه ارائه شده، میانگین ادراک دانش آموزان از امنیت روانی کلاس و اعتماد آنان به معلم بالاتر از مقدار متوسط نظری مقیاس به دست آمد. این یافته نشان می دهد هر اندازه دانش آموز کلاس را محیطی امن تر، محترمانه تر و حمایتگرتر ادراک کند، زمینه بیشتری برای شکل گیری اعتماد به معلم فراهم می شود. امنیت روانی از طریق کاهش ترس از اشتباه، افزایش امکان گفت وگو، تجربه عدالت و ثبات رفتاری معلم، پذیرش تفاوت های فردی و فراهم کردن امکان درخواست کمک، می تواند فرایند اعتمادسازی را تقویت کند. بر این اساس، ایجاد امنیت روانی را می توان یکی از پیش شرط های مهم شکل گیری رابطه آموزشی مبتنی بر اعتماد دانست.واژگان کلیدی: امنیت روانی کلاس، اعتماد دانش آموز به معلم، رابطه معلم و دانش آموز، جو کلاس، حمایت معلم، تعامل آموزشی، دانش آموزان دوره متوسطه.