رابطه خودکارآمدی معلمان با انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

خودکارآمدی معلمان یکی از عوامل مهم موثر بر کیفیت فرایند تدریس و یادگیری است و می تواند از طریق تاثیر بر نگرش، رفتار و شیوه های آموزشی معلم، انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف **بررسی رابطه خودکارآمدی معلمان با انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان** انجام شده است. خودکارآمدی به باور فرد درباره توانایی خود برای سازمان دهی و اجرای اقدامات لازم جهت دستیابی به اهداف مشخص اشاره دارد. معلمانی که از خودکارآمدی بالاتری برخوردارند، معمولا در مواجهه با مشکلات آموزشی، اعتماد بیشتری به توانایی های خود داشته و از روش های تدریس متنوع تر و راهبردهای مناسب تری برای ایجاد مشارکت در دانش آموزان استفاده می کنند. این شرایط می تواند زمینه افزایش انگیزش دانش آموزان و بهبود عملکرد تحصیلی آنان را فراهم سازد. در این پژوهش، با بررسی مبانی نظری و مطالعات انجام شده، ارتباط میان خودکارآمدی معلمان، انگیزش تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته است. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که خودکارآمدی بالاتر معلمان با استفاده موثرتر از راهبردهای آموزشی، ایجاد محیط یادگیری حمایتگر و افزایش مشارکت دانش آموزان ارتباط دارد و این عوامل می توانند با انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان همراه باشند. بر این اساس، تقویت باورهای خودکارآمدی معلمان و فراهم کردن فرصت های مناسب برای توسعه حرفه ای آنان می تواند در ارتقای کیفیت آموزش و بهبود شرایط یادگیری دانش آموزان موثر باشد.**کلیدواژه ها:** خودکارآمدی معلمان، انگیزش تحصیلی، پیشرفت تحصیلی، عملکرد آموزشی، دانش آموزان.