عنوان: واکاوی علل افت انگیزه و کاهش عمل گرایی دانش آموزان: گذار از رویکردهای رفتاری به یادگیری معنادار

پدیده افت انگیزه و کاهش نرخ عمل گرایی تحصیلی، از جمله چالش های بنیادین در نظام های آموزشی معاصر است که پیوندی عمیق با دگرگونی های زیست بوم دیجیتال و شکاف های آموزشی دارد. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی «توصیفی-تحلیلی و مروری»، به واکاوی چندبعدی عوامل دخیل در این پدیده می پردازد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که اتکای صرف نظام آموزشی بر پارادایم های رفتاری گرا (مبتنی بر پاداش و تنبیه بیرونی)، در مواجهه با نسل جدید ناکارآمد بوده و نیازمند گذار به سوی رویکردهای شناختی و ساختن گرایانه است. یافته ها موید آن است که «بحران معنا» در محتوای آموزشی، فاصله میان آموزش های انتزاعی و نیازهای زیستی دانش آموزان، و همچنین تضعیف سیستم های توجهی به واسطه سبک زندگی دیجیتال، از عوامل اصلی زوال انگیزه درونی هستند. این مقاله ضمن نقد شیوه های سنتی، پیشنهاد می کند که بازتعریف نقش معلم از «انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر (Facilitator) یادگیری»، تقویت مولفه خودکارآمدی (Self-Efficacy) و ایجاد پیوند میان تلاش فردی و پیشرفت عینی، راهبردهای کلیدی برای احیای مشارکت فعال و پایداری تحصیلی دانش آموزان است.