تحلیل ایمنی و دسترسی مسیرهای منتهی به مدارس با رویکرد شهرسازی

چکیدهمسیرهای منتهی به مدارس از مهم ترین فضاهای شهری هستند که کیفیت طراحی و مدیریت آنها تاثیر مستقیمی بر ایمنی، سلامت، آسایش و الگوی جابه جایی دانش آموزان دارد. افزایش حجم ترافیک، سرعت بالای وسایل نقلیه، کمبود یا ناپیوستگی پیاده روها، نبود گذرگاه های ایمن، پارک حاشیه ای نامناسب، ضعف روشنایی و بی توجهی به نیازهای گروه های کم توان، از جمله عواملی هستند که ایمنی این مسیرها را کاهش می دهند. از دیدگاه شهرسازی، ایمنی مسیر مدرسه صرفا با نصب تابلو یا افزایش حضور نیروهای انتظامی تامین نمی شود، بلکه باید در فرایند برنامه ریزی کاربری زمین، طراحی شبکه معابر، مکان یابی مدرسه، مدیریت ترافیک، طراحی فضاهای پیاده و ایجاد دسترسی مناسب مورد توجه قرار گیرد. پژوهش های انجام شده نشان می دهند که فاصله مدرسه از محل سکونت، کیفیت محیط ساخته شده، میزان ترافیک، پیوستگی شبکه پیاده، عرض و کیفیت پیاده روها و ادراک والدین و دانش آموزان از ایمنی، نقش مهمی در انتخاب شیوه سفر به مدرسه دارند. سازمان جهانی بهداشت نیز بر ایجاد مسیرهای ایمن پیاده و دوچرخه، کاهش سرعت وسایل نقلیه، ایجاد گذرگاه های مناسب و اولویت دادن به عابران پیاده در اطراف مدارس تاکید دارد. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی، ابعاد مختلف ایمنی و دسترسی مسیرهای منتهی به مدارس را بررسی کرده و راهکارهایی شهرسازانه برای افزایش ایمنی، تقویت پیاده روی و دوچرخه سواری، کاهش تعارضات حرکتی و ارتقای کیفیت محیط پیرامون مدارس ارائه می دهد.واژگان کلیدی: ایمنی شهری، دسترسی، مدارس، مسیرهای مدرسه، شهرسازی، عابر پیاده، حمل ونقل دانش آموزی، طراحی شهری، ترافیک، شهر دوستدار کودک.