« معماری یادگیری: تحلیل اثر مستقیم «آسایش حرارتی و کیفیت نور» بر کاهش خستگی ذهنی و افزایش عملکرد اجرایی دانش آموزان»

پژوهش حاضر با هدف واکاوی پیوند میان ویژگی های محیطی و فرآیندهای شناختی، به بررسی تاثیر مستقیم مولفه های آسایش حرارتی و کیفیت نور در فضاهای آموزشی بر کاهش خستگی ذهنی و ارتقای عملکرد اجرایی دانش آموزان می پردازد. «معماری یادگیری»، فراتر از یک بستر کالبدی خنثی، نقشی فعال در تنظیم پاسخ های فیزیولوژیک و روان شناختی یادگیرندگان ایفا می کند که مستقیما بر ظرفیت های شناختی آنان اثرگذار است. خستگی ذهنی ناشی از استرس های محیطی، یکی از موانع پنهان در تحقق اهداف آموزشی است که در محیط هایی با نوسانات دمایی نامطلوب و نورپردازی غیراصولی تشدید می شود. این مطالعه با تحلیل شواهد موجود در حوزه نوروساینس معماری، نشان می دهد که بهینه سازی دمای محیط و بهره گیری از نور طبیعی و مصنوعی تنظیم شده، با مدیریت ریتم های شبانه روزی و کاهش فشار تطبیق فیزیولوژیک، منابع شناختی دانش آموز را حفظ کرده و عملکرد اجرایی شامل حافظه کاری، توجه متمرکز و کنترل مهاری را بهبود می بخشد. نتیجه گیری این پژوهش بر ضرورت گذار از استانداردهای صرفا فنی ساختمان به سمت «طراحی محیط های یادگیری پاسخگو» تاکید دارد، به گونه ای که فضاهای آموزشی به مثابه ابزاری برای تسهیل فرآیندهای ذهنی و کاهش فرسودگی شناختی عمل کنند.کلمات کلیدیمعماری یادگیری، آسایش حرارتی، کیفیت نور، عملکرد اجرایی، خستگی ذهنی، طراحی محیطی، نوروساینس معماری.