تاثیر روش پژوهش محور بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و ارتقاء عملکرد معلمان

چکیده فارسیهدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش پژوهش محور بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و ارتقای عملکرد معلمان است. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها توصیفی پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را معلمان و دانش آموزان مدارس تشکیل می دهند و برای گردآوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است. مولفه های پرسشنامه بر اساس مبانی نظری یادگیری پژوهش محور، یادگیری کاوشگری، نقش فعال دانش آموز، هدایت و تسهیل گری معلم، حل مسئله، تفکر انتقادی، مشارکت یادگیرنده، ارزشیابی فرایندی و توسعه حرفه ای معلم تدوین شده اند. روایی محتوایی ابزار با استفاده از نظر متخصصان حوزه علوم تربیتی و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ قابل بررسی است. برای تحلیل داده ها از آزمون کولموگروف اسمیرنوف به منظور بررسی توزیع داده ها و آزمون تی تک نمونه ای برای بررسی وضعیت مولفه های پژوهش استفاده می شود. مبانی نظری و شواهد تجربی نشان می دهد روش های پژوهش محور و کاوشگری، به ویژه هنگامی که با راهنمایی و داربست آموزشی مناسب همراه باشند، می توانند زمینه تقویت فعالیت های یادگیری، عملکرد تحصیلی، مهارت حل مسئله و مشارکت فعال دانش آموزان را فراهم کنند. همچنین اجرای چنین رویکردی نقش معلم را از انتقال دهنده صرف اطلاعات به طراح، راهنما، تسهیل گر و ارزیاب فرایند یادگیری تغییر می دهد. یافته های مورد انتظار پژوهش نشان می دهد استفاده نظام مند از روش پژوهش محور می تواند میان فرایند یادگیری دانش آموز و توسعه حرفه ای معلم پیوند ایجاد کند. بر این اساس، پژوهش محوری نه صرفا یک تکنیک آموزشی، بلکه رویکردی برای بازطراحی فرایند تدریس، یادگیری و ارزشیابی در مدرسه تلقی می شود.واژگان کلیدی: روش پژوهش محور، پیشرفت تحصیلی، عملکرد معلمان، یادگیری کاوشگری، تفکر انتقادی، توسعه حرفه ای معلمان، دانش آموزان.