تاثیر تحرک درمانی کلاسی بر کاهش اضطراب دانش آموزان

چکیده فارسیاضطراب یکی از شایع ترین چالش های روان شناختی در دانش آموزان سنین مدرسه است که بر عملکرد تحصیلی، کارکرد اجتماعی و سلامت عمومی آن ها تاثیر می گذارد. تحرک درمانی کلاسی، که فعالیت های حرکتی کوتاه و ساختاریافته را در برنامه آموزشی روزمره ادغام می کند، به عنوان مداخله ای کم هزینه و قابل اجرا در مدرسه برای کاهش علائم استرس زا مطرح شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه ی ده جلسه ای تحرک درمانی کلاسی بر کاهش اضطراب دانش آموزان متوسطه اول انجام شد. طرح پژوهش، تک گروهی پیش آزمون–پس آزمون بود. سی دانش آموز متوسطه اول (۱۲ تا ۱۵ سال) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. مداخله شامل ده جلسه ۱۵ دقیقه ای فعالیت حرکتی درون کلاسی بود که شامل کشش، راه رفتن ریتمیک، بازی های حرکتی مشارکتی و تنفس هدایت شده بود. اضطراب با پرسشنامه ی ده ماده ای خودگزارش شده ای سنجیده شد که از مقیاس های معتبر اضطراب نوجوانان اقتباس شده است. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. آزمون کولموگروف-اسمیرنوف برای بررسی عادی بودن توزیل نمرات اختلاف و آزمون تی تک نمونه ای بر روی نمرات اختلاف پیش آزمون و پس آزمون در برابر مقدار صفر به کار رفت. نتایج آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نشان داد که نمرات اختلاف به صورت عادی توزیل شده اند (D = ۰/۱۳، p = ۰/۳۵). آزمون تی تک نمونه ای کاهش معناداری در نمرات اضطراب پس از مداخله را نشان داد (t(۲۹) = −۸/۴۹، p < ۰/۰۰۱، فاصله اطمینان ۹۵٪ [−۷/۹۰، −۵/۳۰]). یافته ها حاکی از آن است که تحرک درمانی کلاسی راهبردی عملی و موثر برای کاهش اضطراب دانش آموزان در بستر مدرسه است. انجام پژوهش های بعدی با گروه کنترل و ارزشیابی پیگیری توصیه می شود.واژگان کلیدی: تحرک درمانی کلاسی، اضطراب، دانش آموز، فعالیت بدنی، مداخله ی مدرسه محور