تاثیر آموزش مبتنی بر داستان های قرآنی بر یادگیری و نگرش اخلاقی دانش آموزان

چکیدههدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر داستان های قرآنی بر یادگیری و نگرش اخلاقی دانش آموزان بود. داستان های قرآنی به دلیل برخورداری از ظرفیت های شناختی، عاطفی و تربیتی، می توانند مفاهیم دینی و اخلاقی را در قالب موقعیت های معنادار و قابل درک به دانش آموزان منتقل کنند و زمینه مشارکت فعال آنان در فرایند یادگیری را فراهم سازند. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان دوره موردنظر تشکیل دادند که نمونه ای از آنان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. گروه آزمایش طی جلسات آموزشی، مفاهیم منتخب دینی و اخلاقی را با استفاده از داستان های قرآنی، گفت وگو، پرسشگری و فعالیت های مرتبط با پیام های اخلاقی داستان ها دریافت کرد، در حالی که گروه گواه از آموزش معمول برخوردار بود. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون یادگیری و پرسشنامه نگرش اخلاقی بود و داده ها با استفاده از روش های مناسب آماری مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد آموزش مبتنی بر داستان های قرآنی موجب بهبود یادگیری دانش آموزان و تقویت نگرش اخلاقی آنان شده است. همچنین این شیوه آموزشی با افزایش علاقه و مشارکت دانش آموزان، درک بهتر مفاهیم اخلاقی و ایجاد ارتباط میان ارزش های دینی و موقعیت های زندگی روزمره همراه بود. در مجموع، نتایج بیانگر آن است که استفاده هدفمند از داستان های قرآنی، همراه با فعالیت های تعاملی و فرصت تفکر و گفت وگو، می تواند به عنوان رویکردی موثر در آموزش مفاهیم دینی و تقویت ابعاد اخلاقی شخصیت دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.کلمات کلیدی: آموزش مبتنی بر داستان، داستان های قرآنی، یادگیری، نگرش اخلاقی، تربیت اخلاقی، آموزش دینی، دانش آموزان