توانمندسازی مربیان پرورشی و ارتقای صلاحیت های حرفه ای آنان

مربیان و معاونین پرورشی از عناصر مهم نظام تعلیم و تربیت به شمار می روند و کیفیت عملکرد آنان می تواند بر اثربخشی فعالیت های تربیتی مدارس تاثیرگذار باشد. توانمندسازی این گروه صرفا به افزایش دانش تخصصی محدود نمی شود، بلکه مجموعه ای از مولفه های دانشی، مهارتی، نگرشی، روان شناختی و سازمانی را دربرمی گیرد. پژوهش های مورد بررسی نشان می دهند که ارتقای توانمندی شغلی مربیان پرورشی مستلزم توجه هم زمان به عوامل فردی و سازمانی است. از مهم ترین این عوامل می توان به اعتماد شغلی، تاثیرگذاری شغلی، مشارکت در تصمیم گیری، تعیین روشن اهداف و مسئولیت ها، دسترسی به منابع، آموزش های مستمر، فعالیت های مکمل و فوق برنامه، خلاقیت، برنامه ریزی و مهارت های ارتباطی اشاره کرد. در یکی از پژوهش های بررسی شده، میانگین توانمندی شغلی مربیان پرورشی ۴/۰۱ از ۵ گزارش شده و در سطح بالا قرار داشته است. همچنین یافته ها نشان داده اند که نگرش، مهارت و دانش به ترتیب در ارتقای صلاحیت های شغلی معاونین پرورشی نقش تعیین کننده دارند. بنابراین، توانمندسازی مربیان پرورشی باید به صورت فرایندی مستمر، مشارکتی و مبتنی بر نیازهای واقعی مدرسه دنبال شود.واژگان کلیدی: توانمندسازی، مربیان پرورشی، صلاحیت حرفه ای، شایستگی شغلی، معاونین پرورشی، توسعه حرفه ای.