پیوند خانواده و مدرسه در حمایت از سلامت روان دانش آموزان؛ نقش سبک های فرزندپروری و جو مدرسه

سلامت روان دانش آموزان یکی از عوامل اساسی در رشد همه جانبه، پیشرفت تحصیلی، سازگاری اجتماعی و شکل گیری شخصیت آنان به شمار می رود. در این میان، خانواده و مدرسه به عنوان دو محیط اصلی تربیت و اجتماعی شدن دانش آموزان، نقش مهمی در ایجاد زمینه های لازم برای حفظ و ارتقای سلامت روان دارند. سبک های فرزندپروری از طریق تاثیر بر عزت نفس، خودتنظیمی هیجانی، احساس امنیت و مهارت های ارتباطی فرزندان می توانند با وضعیت سلامت روان آنان ارتباط داشته باشند. در کنار آن، جو مدرسه، شامل کیفیت روابط میان معلمان و دانش آموزان، احساس تعلق، عدالت آموزشی، حمایت عاطفی و امنیت روانی، می تواند در تقویت یا تضعیف آثار محیط خانوادگی نقش ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین ارتباط سبک های فرزندپروری و سلامت روان دانش آموزان، با تاکید بر نقش میانجی جو مدرسه و اهمیت تعامل خانواده و مدرسه، تدوین شده است. در این چارچوب، سبک فرزندپروری مقتدرانه، ارتباط سازنده والدین با فرزندان و همکاری مستمر خانواده و مدرسه می توانند زمینه ساز شکل گیری محیطی حمایتگر و تقویت کننده سلامت روان باشند. در مقابل، فرزندپروری مستبدانه یا سهل گیرانه افراطی، ضعف ارتباط میان والدین و کادر مدرسه و وجود جو نامطلوب آموزشی ممکن است احتمال بروز مشکلات هیجانی، رفتاری و اجتماعی را افزایش دهند. بر این اساس، توجه هم زمان به ویژگی های تربیتی خانواده و کیفیت فضای روانی و اجتماعی مدرسه، برای طراحی برنامه های پیشگیرانه و حمایتی ضروری است. نتیجه گیری مفهومی پژوهش بر این نکته تاکید دارد که ارتقای سلامت روان دانش آموزان مستلزم رویکردی یکپارچه، مشارکت فعال والدین و معلمان، بهبود جو مدرسه و تقویت ارتباط دوسویه میان خانواده و نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: سلامت روان دانش آموزان ، سبک های فرزندپروری ، جو مدرسه ، تعامل خانواده و مدرسه ، سلامت روانی ، حمایت عاطفی ، مشارکت والدین ، محیط یادگیری.