جنگ ایران، اسرائیل و ورود آمریکا و پیامدهای آن بر مدیریت شهری و تاب آوری شهرها با تاکید بر نقش شهرداری ها

درگیری نظامی میان ایران و اسرائیل در خرداد ۱۴۰۴ و ورود مستقیم ایالات متحده به این درگیری، یکی از مهم ترین بحران های امنیتی منطقه در سال های اخیر بود که علاوه بر پیامدهای سیاسی و امنیتی، آثار قابل توجهی بر شهرها، زیرساخت های حیاتی، خدمات عمومی، حمل ونقل، سلامت و زندگی روزمره شهروندان برجای گذاشت. سازمان ملل متحد در جریان این درگیری از آسیب به منازل مسکونی، محله های شهری، مراکز درمانی، فرودگاه ها، کارخانه ها و زیرساخت های غیرنظامی در بخش هایی از ایران و اسرائیل گزارش داد. همچنین پس از حملات ایالات متحده به تاسیسات هسته ای ایران در فردو، نطنز و اصفهان، نگرانی های مربوط به تشدید بحران و گسترش آثار آن در منطقه افزایش یافت. در چنین شرایطی، مدیریت شهری و شهرداری ها به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای محلی، وظیفه ای فراتر از ارائه خدمات عادی شهری پیدا می کنند. حفظ تداوم خدمات عمومی، پشتیبانی از مدیریت بحران، سامان دهی فضاهای عمومی، مدیریت ترافیک، حفظ پاکیزگی شهر، هماهنگی با دستگاه های امدادی، اطلاع رسانی به شهروندان و کمک به بازگشت سریع شهر به وضعیت عادی از مهم ترین وظایف مدیریت شهری در شرایط بحرانی است. هدف مقاله حاضر بررسی پیامدهای جنگ بر شهرها و تبیین نقش شهرداری ها در افزایش تاب آوری شهری است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که تاب آوری شهری در برابر بحران های نظامی تنها به استحکام ساختمان ها محدود نمی شود، بلکه به کیفیت حکمرانی شهری، آمادگی نهادی، برنامه ریزی، زیرساخت های پایدار، هماهنگی بین سازمانی و مشارکت شهروندان نیز وابسته است.