امامت، استمرار نبوت

یکی از پرسش های اساسی در کلام و عقائد، تعارض بین خاتمیت و تعریف امامت از نگاه شیعیان است. شیعیان امامان خود را حجت بر مردم و قول آن ها را یک تشریع و یک حکم از احکام اسلامی دانسته اند در حالی که هیچ سندی از آن در قرآن و سنت رسول خدا(ص) موجود نیست. آیا این مسئله خاتمیت را خدشه دار نمی کند؟ عبدالکریم سروش(مدرس دانشگاه، نظریه پرداز، روشنفکر) این دیدگاه را مطرح کرده است. با فرض مقبولیت قرآن و سنت رسول خدا(ص) به بررسی این دیدگاه می پردازیم. دو مرتبه ی وجود برای قرآن ثابت است؛ یکی وجود مجرد و دیگری وجود مادی. خاتمیت با ظهور رسول خدا(ص) و اتصال او با حقیقت مجرد و عندالهی تجلی یافت و با معرفی شدن امامت به عنوان جانشین و حجت بعد از نبی(ص) کامل شد و تشریع امامان، تشریعی استقلالی نیست بلکه در طول تشریع الهی است. این مقاله بر آن است تا با تبیین دقیق این گزاره ها نگاه عمیق و افقی روشن نسبت به خاتمیت و امامت به ما دهد.کلیدواژه: حقیقت قرآن، عندالهی، تنزل، تجلی، مطهرون، خاتمیت، حجیت امام، حق تشریع